Պաշտոնական Երևանի պահվածքը մոտեցնում է պատերազմի վերսկսման պահը

Մայիսի 16-ին Վիեննայում նախատեսված է Հայաստանի հանրապետության և Ադրբեջանի նախագահներ  Սերժ Սարգսյանի և  Իլհամ Ալիևի հանդիպումը: Թեմայի շուրջ newspress.am-ը զրուցել է Լեռնային Ղարաբաղի հանրապետության Արտաքին գործերի նախկին նախարար Արման Մելիքյանի հետ:

-Պարոն Մելիքյա’ն, ի՞նչ կարելի է ակնկալել Սարգսյան-Ալիև հանդիպումից: Հնարավո՞ր է արդյոք խաղաղ ճանապարհով հարցի լուծում, թե՞ այդ հանդիպումը էլ ավելի կսրի ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում տիրող իրավիճակը:

-Հանդիպման արդյունքը, թերևս, այն պետք է լինի, որ ոչ միայն կամրագրվի ապրիլի սկզբին ադրբեջանական կողմից սանձազերծված պատերազմական գործողությունների արդյունքը և հակառակորդի վերահսկողության տակ կշարունակեն մնալ քառօրյա պատերազմի ժամանակ գրավված հայկական դիրքերը, այլև կանխավ արդարացված կլինեն ալիևյան վարչախմբի բոլոր հաջորդ նմանատիպ նախաձեռնությունները: Իսկ դրանք շատ չեն ուշանա:

-Ճի՞շտ էր ընտրված արդյոք հանդիպման պահը, հատկապես, եթե հաշվի առնենք, որ 2015 թ-ի դեկտեմբերի 19-ին Բեռնում կայացած  Հայաստանի և Ադրբեջանի նախագահների հանդիպումը, որին մասնակցում էին նաև երկու երկրների ԱԳ նախարարները և ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները, ըստ էության, ոչինիչ չտվեց: Եվ, ինչպես ՀՀ արտգործնախարարն էր նկատել Ալիևը «ապտակ հասցրեց» եռանախագահներին ու գնաց տարբեր զինատեսակների օգտագործմամբ իրավիճակի առավել սրման:

-Հանդիպման պահը միանգամայն ճիշտ է ընտրված: Հատկապես պաշտոնական Բաքվի շահերի և իրեն սատարող ինչ-ինչ ուժերի հաշվարկների համատեքստում՝ այն կոչված է պարզապես ջնջել անգամ,  քաղաքական և իրավական տեսանկյունից առանց այդ էլ հեղհեղուկ փաստարկումները, որոնց միջոցով հայաստանյան իշխանությունները ճգնում էին առաջ մղել իրենց՝ գոնե նվազագույնից կառչելու նպատակադրմամբ վարվող «քաղաքականությունը»:

Իսկ Ալիևի կողմից հանդիպում չեղարկել-չչեղարկելը պարզապես վկայությունն է այն բանի, որ մարդը հստակ գիտի, թե ինչ է իր ուզածը և անհամեմատ ավելի ազատ է և նախաձեռնող՝ այդ խղճուկ երկկողմ հանդիպումներն անգամ տեղի են ունենում կամ չեղարկվում են հենց իր կամքով: Պաշտոնական Երևանի ներկայիս պահվածքը միտված է նրան, որպեսզի տարածքներ հանձնվեն հակառակորդին և, եթե դա տեղի չունենա բանակցային կապիտուլյացիայի արդյունքում, ապա հող կնախապատրաստվի, որպեսզի դա հնարավոր և ընդունելի դառնա ուժի կիրառման միջոցով:

Պաշտոնական Երևանի պահվածքն այժմ, լավագույն դեպքում, ընդամենը մոտեցնում է պատերազմի վերսկսման պահը մեզ համար շատ ավելի անբարենպաստ իրավիճակում: