Ներկրել թուրքական բանջարեղեն, թե՞ պաշտպանել օլիգարխիայի շահերը

Ապրիլյան իրադարձություններից հետո ակտիվ շրջանառվում էր հրաժարվել թուրքական ապրանքներից: Հրաժարվելն իրոք հնարավոր է, սակայն ինչ կկատարվի հայ օլիգարխների հետ դրանից հետո, դժվար է կանխատեսել:

Իսկ թե ինչու օլիգարխները, նշենք, որ այն ժամանակ երբ Հայաստանը գյուղմթերք էր առատորեն արտադրում, թե բաց գրունտով, թե ջերմոցային, այդ ընթացքում Հայաստան էր ներկրվում մեծ քանակությամբ թուրքական բանջարեղեն՝ լոլիկ, վարունգ, սոխ և այլն:

Նշենք, որ անցած տարի Հայաստան լոլիկ և վարունգ ներմուծել են «Ակնաձոր», «Արսուգրիգ», «Լիմոն» ՍՊԸ-ները, ինչպես նաև՝ «Վերա Շահնազարյան», «Արսեն Լալայան Սուրենի» և «Ռոստոմ Հարությունյան Վարդանի» ԱՁ-ները, «Ակնաձոր», «Արսուգրիգ», «Հովնարեկ» ՍՊԸ-ները, «Գևորգ Ղալումյան Արմենի», «Վերա Շահնազարյան» ԱՁ-ները:

Հայաստանում ջերմոցային տնտեսությունների զարգացմանը զուգահեռ ավելանում էր ներկրումները, հատկապես Թուրքիայից և ամրագրելու համար Թուրքիայից բանջարեղենի ներկրում օրինականությունը, ՀՀ գյուղատնետսության նախարարությունը մի քանի տարի առաջ թույլատրեց բանջարեղեն ներմուծել, իսկ մինչև այդ սննդամթերքի ներմուծումը Թուրքիայից արգելված էր:

Դրանից հետո Թուրքիայից սկսեցին սննդամթերք ներկրել, արդեն առանց զգուշանալու, քանի որ մինչ այդ մաքսակետերում թուրքական սննդամթերքի փոխարեն այլ երկիր էր մատնանշվում:
Բացի այդ, ջերմոցատերերը սկսեցին աղմուկ բարձրացնել, քանի որ Թուրքիայից ներկրվող բանջարեղենը էժան էր տեղականի համեմատ, ջերմոցատերերը սկսեցին մեծ վնասներ կրել. չէին կարող էժան վաճառել, քանի որ ՀՀ-ում ջերմոցային բանջարեղենի ինքնարժեքը բարձր է՝ պայմանավորված էներգակիրների, պարարտանյութերի, թունաքիմիկատների բարձր գներով, իսկ թուրքական բանջարեղենը հաճախ էժան գնի պատճառով նախընտրելի էր դառնում սպառողների կողմից, մի կողմ դնելով համային և որակական հատկանիշները:

Այնպես, որ այսօր հնարավոր է հրաժարվել հատկապես թուրքական բանջարեղենից, սակայն այստեղ կտուժեն հայ օլիգարխիայի ներկայացուցիչները, քանի որ մաքսակետերում առանց Թուրքիայի անվան մատնանշումով դժվար թե որևէ անհատ կարողանար ներկրել և հենց իրենք էլ հասան նրան, որ Գյուղնախը թույլատրի թուրքական սննդամթերքի ներկրումը:

Թուրքական բանջարեղենի ներկրման արգելքի դեպքում կշահեն հողագործները, պահանջարկը կավելանա, մշակովի տարածքները ևս, իսկ այս պարագայում ներկրվում է թուրքական էժան բանջարեղեն, իսկ տեղական արտադրողը պարզապես մրցակցելու ցանկություն չունի:

Թուրքականին ոչ ասելու դեպքում հայ հողագործը միանշանակ կշահի, սակայն արդյոք կառավարությունը կգնա այդ քայլին, թե կմեկնաբանի նեկրումների արգելքը խնդիրներ կառաջացնի ՀՀ շուկայում՝ ենթատեքստում ունենալով օլիգարխիայի շահերը: