Բյուջեի 10 տոկոսը՝ «Չտեսավ պատից կախ, տեսավ ճակտից կախ»-ի վրա

Հայաստանը անկախությունից հետո բոլոր հնարվոր միջոցներով փորձում է ինտեգրվել եվրոպական ընտանիքին՝ որդեգրելով եվրոպական արժեհամակարգ: Սա իհարկե աղերսներ չունի՝ չտեսավ պատից կախ, տեսավ ճակտից կախ հայկական արժեհամակարգին. Սակայն այս մրցավազքում հաղթեց ճակտից կախը:

Հիշեցնենք, որ անկախությունից հետո, երբ Հայաստանում սկսվեց թանկարժեք ավտոմեքենամանյան, հայտարարում էին՝ հո էշով չեն գնալու պաշտոնյաները գործի:

Նշենք, որ եվրոպական երկրներում սովորական է, որ երկրի նախարարները հեծանվով են գնում աշխատանքի, կամ նստում են մեծ ավտոբուս՝ գնում հանդիպելու երկրի ղեկավարին, որ երկրի թագավորին ոստիկանությունը տուգանում է արագություն գերազանցելու համար, երկրի արքայադուստրը հեծանվով երեխաներին տանում է մանկապարտեզ և այլն:

Նշենք, որ Արդարադատության նախարարությունում 2015 թ.-ի տվյալներով գրանցված է եղել 162 ծառայողական ավտոմեքենա, Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարությունում 74 մեքենա, Առողջապահության նախարարությունում՝ 39, ՀՀ բնապահպանության նախարարությունում՝ 45: Այս մեքենաները ոչ «Ժիգուլի» են, ոչ էլ խորհրդային շրջանում հարգի «Վոլգա», հիմնականում լինում են «Հոնդա» կամ «Տոյոտա Կառոլա», որոնք հաշվվում են տասնյակ հազարավոր դոլարներով, որի համար իհարկե վճարվել է պետական բյուջեից, այն բյուջեից, որը մարդկանց չի կարողանում արժանապատիվ աշխատավարձ և կենսաթոշակ ապահովել:

Վերադառնանք Հայաստան, որտեղ ծառայողական մեքենաների թիվը 2015 թվականի տվյալներով՝ 1072 է, իսկ Մեծ Բրիտանիայում՝ 190, Դանիայում՝ 23:

Ըստ ծառայողական մեքենաների քանակի՝ եվրոպացիները դեռ շատ հաց ու պանիր պետք է ուտեն, որ հասնեն՝ չտեսավ պատից կախ, տեսավ ճակտից կախ արժեհամակարգին:

Օրեր առաջ կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարար Դավիթ Հարությունյանը հայտարարեց, որ պետական ապարատից կկրճատվի 797 ավտոմեքենա և յուրաքանչյուր մեքենայից կխնայվի 1.7 միլիոն դրամ, քանի որ կկրճատվեն նաև յուրաքանչյուր ավտոմեքենայի վառելիքի ու գույքահարկի ծախսերը:

Ինչևէ, ցանկանում են հեռանալ այս արժեհամակարգից, իհարկե դեռ վաղ է խոսելը հեծանվի մասին, սակայն այն, որ տարեկան բյուջեն կխնայի 1 մլրդ 355 մլն դրամ՝ փաստ է: Եվ նման անհեթեթ ծախսերի համար բյուջեում նվազագույն աշխատավարձ, կենսաթոշակ արժանապատիվ տրանսպորտ ապահովելու համար տեղ չկա, և եթե դրան գումարվի այն բենզաքանակը և գումարները, որ տրամարդվում են այդ ծառայողական մեքենաներին, որոնք ի դեպ, սպասարկում են ոչ միայն պաշտոնայներին, այլև նրանց կանանց, երբեմն սիրուհիների, ընտանիքի բազմակառուցվածք ընտանիքներին, ապա պարզ կլինի, որ բյուջեն միայն մեքենաների մասով մեջքը շտկել չի կարող, առավել ևս մարդկանց ապահովել արժանապատիվ ֆինանսական միջոցներով:

Շատ հաճախ նման դեպքում ասվում է՝ բյուջեում փող չկա, և դա իրոք ճիշտ է՝ չկա, որովհետև մեքենաների սպասարկումը, վերանորոգումը, գնումը, պահպանումը խլում է 1 մլրդ դրամից ավելի գումար, այն դեպքում, երբ 2016թ-ի բյուջեի ծախսերը կազմում են 1 տրիլիոն 373.7 միլիարդ դրամ: Այսինքն բյուջեի մոտ 10 տոկոսը գնում է այդ անիմաստ, ոչ անհրաժեշտ, հանրությանը ոչ պիտանի մեքենաների ապահովմանը և եթե դրան գումարենք այդ մեքենաների գնումը և բենիզնի սպառման ծախսը, ՀՀ խեղճ ու կրակ բյուջեն ստիպված ապահովում է ՀՀ չինովնիկների, որոնց մի մասը ոչ բանակում է ծառայել, ոչ ըստ ամենայնի կրթական ցենզ ունի, նրանց կանանց, սիրուհիների, ընտանիքի բազմածավալ անդամների սպասարկմանը: