Սահմանամերձ Բարեկամավանում առաջին դասարան չի լինելու

Հայ-ադրբեջանական սահմանագոտու հյուսիս-արևելյան հատվածում է գտնվում Տավուշի մարզի Բարեկամավան գյուղը: Հակառակորդի գնդակից պարբերաբար գնդակոծվող Բարեկամավանի դպրոցում ժամանակին սովորում էին 300-ից ավել աշակերտ, իսկ այսօր մնացել է ընդամենը 21 աշակերտ:

Նրանց վերջին զանգը նման չէր հայտնի նորաձևության հարթակի, որտեղ հարյուրավոր շրջանավարտներ գալիս են իրենց թանկարժեք զգեստները ցուցադրելու: Սահմանապահ բարեկամավանցիները չունեին այդ հնարավորությունը, սակայն վերջին զանգը այնտեղ էլ հնչեց, և դպրոցն ավարտեց ընդամենը երկու աշակերտ՝ մեկ աղջիկ և մեկ տղա, նրանցից մեկը պատրաստվում է ուսումը շարունակել ագրարային համալսարանում: Միակ մեկնաբանությունը, որ տալիս են վերջին զանգի մասին այն է՝ որ ուրախ է անցել: Գյուղապետը նեղսրտած է, ասում է, որ գալիք ուսումնական տարում դպրոցում առաջին դասարան չի լինելու:

«Միայն իմ տղան է»,- ասում է Բարեկամավանի գյուղապետ Գագիկ Աբազյանը, հերթական անգամ համոզվում, որ մի ծաղկով գարուն չի գա, և իր որդին էլ բոլորի նման ուսումը կշարունակի մեկ այլ համայնքում:

Առանց այն էլ մեծ բնակչությամբ աչքի չընկնող Բարեկավանից արտագաղթի մեծ հոսք նկատվեց հատկապես վերջին ամիսների կրակոցներից հետո, դրան գումարած նաև աշխատանք չլինելը, օրվա հաց վաստակելու խնդիրը և շատ ու շատ չլուծված հարցերի պատասանները բարեկավանցիները փնտրում են այլ բնակավայրերում կամ արտասահմանում :

«Մարդիկ  գնում են ուր պատահի, նույնիսկ շրջկենտրոն Նոյեմբերյան,միայն թե ոչ այստեղ: Շնորհակալ ենք ՊՆ-ին գոնե մեր գյուղի հոսանքի գումարը վճարելու համար, երևի թե մնացած բնակչության գյուղւոմ մնալու միակ պատճառը դա է»:

Բարեկավանում այս պահին ապրում է 200 մարդ, որի մեծ մասը մեծահասակներն են: Դժվար է ասել թե ինչ վիճակ կլինի այնտեղ մի քանի տարի հետո, բայց այսօր բարեկամավանցիների խնդիրը ոչ միայն օրվա հաց վաստակելն է, այլև իրենց երեխաների և իրենց կյանքը անվտանգ դարձնելը: