Ինչպես է Հովիկ Աբրահամյանը պահում ազգի թասիբը

Երբ Վերահսկիչ պալատը մի քանի տարի առաջ հայտարարեց, որ Հայաստանի բյուջեի 70 տոկոսը ռիսկային է, բոլորը հանգիստ շունչ քաշեցին. փառք Աստծո` 100 տոկոսը չէ:

Հիմա 70 տոկոսին. այս մասին շատ է գրվել, խոսվել և քննարկվել: Կարևոր է, թե այս տարիներին ի՞նչ է փոխվել: Կարող ենք ասել՝ միայն խոստումներն ու քննարկումներն են ավելացել:

Պատահական չէ, որ Համաշխարհային բանկի զեկույցում Հայաստանը համարում են աշխարհի ամենամենաշնորհային տնտեսություն ունեցող երկրներից մեկը, և, ինչպես ասում են փորձագետները, դա պայմանավորված է ոչ միայն փոքր հայկական շուկայով, այլև այն հանգամանքով, որ Հայաստանի տնտեսությունում ամեն ինչ հստակ քվոտավորված է, այսինքն` առկա է կոռուպցիա իր ամենաայլանդակ տեսքով` քրեական օլիգարխիայի:

Ինչքան էլ խնամքով փորձում են թաքցնել կոռուպցիոն երևույթները՝ բարեկամների, սանիկ-քավորների, սիրելի հարևանների, դատարկամիտ ազգականուհիների անվան տակ, այնուամենայնիվ, ԵՄ-ի և ԱՄՆ կառավարության ամենատես աչքից ոչինչ չի վրիպում:

Ինչքան էլ խոսեն, համոզեն՝ անգամ իրենց, որ Հայաստանում ամենաբարձր մակարդակով պայքարում են կոռուպցիայի դեմ, սակայն հաճախ կոռուպցիոն թիրախում հայտնված անձինք որևէ կերպ պայքարել չեն կարող, քանի որ նախ պետք է պայքարեն իրենց, իրենց ընտանիքի, իրենց ազգականների և ազգականուհիների, սանիկների, ընկերների, հաճախ նաև կանանց, զոքանչների, աներոջ ձագերի դեմ:

Ստացվում է, որ պայքար որպես այդպիսին չկա, այլ համահարթեցում է տեղի ունենում, փորձում են պայքարի իմիտացիա ստեղծել, հետո պայքարին ոգեղենություն պետք է հաղորդել, հետո բոլորը կմոռանան կոռուպցիան: Երկիրը գտնվում է այնպիսի սոցիալական թշվառության մեջ, որ թե ով որտեղից տարավ, որքան տարավ և ուր տարավ, ինչի համար, հետաքրքրում է ժամանակ առ ժամանակ՝ սոցիալական հարցերի միջակայքում:

Մենք թասիբով ազգ ենք, և այս ամենը ո′չ ամերիկացիները կհասկանան, ո′չ եվրոպացիները, ո′չ անգամ ռուսները: Միայն թե անկեղծությունը որևէ մեկին պետք չէ, և որպեսզի կոռուպցիոն խաղաղություն տիրի Հայոց մեջ, Հովիկ Աբրահամյանն ազգի թասիբը պահպանելու ծանր բեռը վերցրել է իր փխրուն ուսերին:

Newspress.am