«Վարչապետն այլընտրանք չունի, եթե պարտվեց` պետք է «զոհվի»»

NEWSPRESS.am-ի զրուցակիցն է նախկին Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Ազատ Արշակյանը: 

-Պարո′ն Արշակյան, Կարեն Կարապետյանը հայտարարել է՝ եթե զգա, որ չի կարողանալու օգուտ տալ երկրին` մեկ օր ավել չի մնա պաշտոնում։ Ո՞ւմ կամ ինչի՞ն էր ուղղված այս հայտարարությունը: Եվ հնարավո՞ր է արդյոք՝ խորհրդարանական ընտրություններին հայտարարի, թե «ներեցեք, ինձ մոտ ոչինչ չստացվեց, ես հեռանում եմ»:

– Հայտարարության իմաստը, կարծում եմ, հարցի առաջին մասի հետ է կապված: Ո՞ւմ էր ուղղված հայտարարությունը. դա նրանց դեմ է, ովքեր խոչընդոտում են Հայաստանի զարգացմանը, նրանց, ովքեր ցույց են տալիս, թե ուզում են Հայաստանը դառնա այն երկիրը, որը Կարեն Կարապետյանը ցանկանում է. հասցեատերը նրանք են: Այսինքն` մոնոպոլիաների, մրցակցությունը խոչընդոտողների, լյումպենների` քաղաքական լյումպենների դեմ է: Իսկ եթե չստացվի՝ նշանակում է՝ ինքը պարտվելու է: Պարտված վարչապետը և մարդն ընդհանրապես, եթե չի հեռանում` նշանակում է՝ ինքը դառնում է իրեն հաղթողների կամակատարը, դառնում է նրանցից մեկը, ով իրեն հաղթեց:

Վարչապետն այլընտրանք չունի, եթե պարտվեց` պետք է հեռանա, բայց ոչ թե պարզապես հեռանա, պետք է «զոհվի», որովհետև, եթե մտնում ես կռվելու ու պարտվում ես կամ դառնում ես հաղթողներից մեկը կամ զոհվում ես` քաղաքական պարտություն չկա:

-Հաշվի առնելով, որ Հայաստանում կարծես չկա պատասխանատվության ինստիտուտ, ո՞վ պետք է պատասխան տա կառավարության հնարավոր ձախողման համար` Կարեն Կարապետյա՞նը, նախագա՞հը, թե՞ ՀՀԿ-ն:

-Եթե վերցնենք անձերի, ապա պատասխանատվություն պետք է կրեն պաշտոնյա անձնավորությունները, ովքեր ծրագրեր են մշակել, ովքեր խոստացել են դրանք իրականացնել: Դա և′ երկրի նախագահն է, և′ Հանրապետական կուսակցությունն է, և′ , իհարկե, անձամբ վարչապետը: Բոլոր ծրագրերի թիկունքում կան մարդիկ, անձնավորություններ: Ձախողման դեպքում նրանց պատասխանատվություն կրելը քաղաքական կարիերիայի դադարեցումն է, իսկ կուսակցության, իշխանության պատասխանատվությունը` ռոտացիա, հեռացում. պատասխանատվությունն այդպես է լինում՝ իշխանությունից հետկանչ. ոչ թե իշխանությունն է հրաժարվում, այլ իշխանության հետկանչ: Այդ պատասխանատվությունը ենթադարում է ոչ թե ինքնապատասխանատվություն, այլ նրան ինչ-որ մի ուժ պետք է հետ կանչի, ինչ-որ մի ուժ պետք է հեռացնի. դա ժողովրդի, քաղաքացիների ձայնն է, քվեարկությունն է և օրենքով սահմանված, թույլատրելի կարգով բողոքի ակցիաները, որոնք հնարավոր է՝ ստիպեն իշխանությանը հեռանալ:

-Կարո՞ղ ենք ենթադրել, որ առաջիկայում ավելի է մեծանալու ռուսական ազդեցությունը Հայաստանի կառավարման վրա` հաշվի առնելով, որ Կարեն Կարապետյանը համարվում է ռուսական շրջանակների հետ սերտ առնչություն ունեցող գործիչ:

-Իմ կարծիքով՝ Հայաստանում չկա որևէ քաղաքական գործիչ, որ ռուսական ազդեցության ներկայացուցիչ չէ. չկան այդպիսիք Հայաստանում: Նրանք գործիչ չեն, գործիչները արտաքսվել են, ոչնչացվել:

Հայաստանի Հանրապետությունն ամբողջությամբ ՌԴ ազդեցության տակ է, այդ թվում, բնական է, նաև պաշտոնյաները: Իսկ ռուսական ազդեցությունը Կարեն Կարապետյանի ներկայությամբ կուժեղանա, թե կթուլանա, կարծում եմ, որ արդեն Կարեն Կարապետյանը չէ այստեղ դեր կատարողը… Ռուսաստանի ազդեցությունն ընդհանրապես տարածաշրջաններում թուլացել է, քանի որ ինքը` Ռուսաստանն է թուլացել… Հենց Ռուսաստանի ներսում անկառավարելիության տարրեր են նկատվում: Կենտրոնական իշխանությունն այնքան է թուլացել, որ չի կարողանում կառավարել իր պաշտոնյաներին, իր օլիգարխներին: Այսինքն` ներքին գզվռտոց է գնում ՌԴ-ում, հետևաբար՝ բոլոր տարածքներում, որտեղ Ռուսաստանն ազդեցություն ուներ` այդ ազդեցությունը թուլացել է, այդ թվում նաև Հայաստանում…