Վարիկոզի բուժման արագ, արդյունավետ և քիչ տրավմատիկ մեթոդ

Վարիկոզ հիվանդության դեպքում նախընտրելի է արմատական բուժումը: Հարցի լուծման համար մասնագետները տարբեր եղանակներ են առաջարկում: Բժշկական գենետիկայի և առողջության առաջնային պահպանման կենտրոնի անոթային վիրաբույժ Ռաֆայել Մանվելյանն արտասահմանցի գործընկերների հետ աշխատում է տարբերվող մեթոդով` շեշտադրումը դնելով հատկապես լազերային վիրահատությունների կիրառման վրա: Վիրահատության ժամանակակից այս մեթոդն ավելի արդյունավետ է, քիչ տրավմատիկ և էսթետիկ առումով բարենպաստ: Լազերային վիրահատության ժամանակ կտրվածքներ չեն արվում, ոչ միայն պահպանվում, այլև վերականգնվում է ոտքերի գեղեցիկ տեսքը:

Վարիկոզի պատճառներն ու տարածվածությունը

Ամբողջ աշխարհում մեծ տարածում ունեն երակային հիվանդությունները՝ հատկապես վարիկոզը: Աշխարհի բնակչության 22%-ը, այսինքն՝ 5-ից 1-ը տառապում է վարիկոզով: Վարիկոզի ժամանակ մաշկի տակ գտնվող մակերեսային երակները տձևանում են, կորցնում իրենց էլաստիկությունը. արդյունքում լայնանում են՝ թողնելով կապույտ կամ կարմրավուն հետքեր, խանգարվում է արյան շրջանառությունը, առաջանում է մազանոթների ցանց, տեղի է ունենում մաշկի գույնի և որակի փոփոխություն: Այս երևույթների առաջացման գործոններն են ժառանգականությունը, ավելորդ քաշը, նստակյաց կենսակերպը, ոտքերի երկարատև ծանրաբեռնվածությունը, հորմոնային անհավասարակշռությունը, ծխախոտն ու ալկոհոլը, ինչպես նաև բարձր, այնպես էլ ամբողջովին տափակ կրունկները: Ըստ վիճակագրության՝ կանայք այս հիվանդությամբ տառապում են 4 անգամ ավելի շատ, քան տղամարդիկ: «Պատճառը կանանց սեռական հորմոնների ազդեցությունն է։ Սակայն էսթետիկ առումով կանայք ավելի են կարևորում հիվանդության բուժումը, քան տղամարդիկ: Վարիկոզի լայնացմանը նպաստում է նաև հղիությունը, քանի որ հորմոնային գործոնին գումարվում է երեխայի միջոցով արգանդի մեծացման հետևանքները: Այս հիվանդության թիրախային խմբում են այն մասնագիտությունների մարդիկ, որոնք անընդհատ աշխատում են կանգնած վիճակում: Ի դեպ, բարձրահասակ լինելը նույնպես վարիկոզի առաջացման գործոններից է»,- մանրամասնում է բժշկական գիտությունների դոկտոր, անոթաբան Ռաֆայել Մանվելյանը:

Վարիկոզի բարդությունները լինում են 3 տեսակի՝ խոց (տրոֆիկ վերքեր, որոնք առաջանում են վերջույթի ստորին հատվածում), թրոմբոզ, արյունահոսություն: Պակաս կարևոր չեն անհարմարավետության զգացումը, դժվարաքայլությունը, շուտ հոգնելը, էսթետիկ տեսքը: Այս հիվանդության դեպքում նախընտրելի է արմատական բուժումը: Որպես կանոն, դեղորայքային և վիրաբուժական միջամտությունները զուգակցվում են, նամանավանդ եթե խոսքը վերաբերում է մակերեսային երակների ցողունին և խոշոր ճյուղերին։

Գոյություն ունեն լազերային և բաց վիրահատություններ, որոնք երբեմն համատեղվում են: Բաց վիրահատության դեպքում կան կտրվածքներ, ինչպես նաև պահանջվում է երկարատև հետվիրահատական խնամք: Վիրահատությունից հետո հիվանդը մնում է հիվանդանոցում ` բժշկի հսկողության ներքո:

Լազերային վիրահատությունը՝ երակների վարիկոզ լայնացման արագ և արդյունավետ բուժում

Բժշկական գենետիկայի և առողջության առաջնային պահպանման կենտրոնի անոթաբան Ռաֆայել Մանվելյանը Մոսկվայի, Միլանի, Լոնդոնի, Շվեյցարիայի գործընկերների հետ աշխատում է բոլորովին նոր մեթոդով`մեծապես կիրառելով լազերային միջամտություններ: Վիրահատության այս ժամանակակից տարբերակն ավելի քիչ տրավմատիկ է և էսթետիկ առումով բարենպաստ, քան բաց եղանակով կատարվող վիրահատությունները։ Լազերային վիրահատության ժամանակ կտրվածքներ չեն արվում, արդյունքում՝ ազատվելով թրոմբոզների, արյունահոսության, խոցերի, ստորին վերջույթներում ծանրության զգացումի և դժվարաքայլության պատճառներից, ոչ միայն պահպանվում, այլև վերականգնվում է ոտքերի նախկին գեղեցիկ տեսքը: Սպիներ գրեթե կամ ընդհանրապես չեն մնում: «Տեղային անզգայացման միջոցով կատարվում է ծնկից ներքև պունկցիա: Լազերային ուղղորդիչը ներմուծվում է վարիկոզ լայնացված երակների մեջ: Դա թույլ է տալիս երակն անջատել ընդհանուր շրջանառությունից, բայց ոչ թե կտրելով, ինչպես անում են բաց վիրահատության ժամանակ, այլ փակելով»,- ասում է անոթաբանը: Պրոցեսը կատարվում է անընդմեջ՝ դուպլեքս հետազոտության վերահսկողությամբ և տեղային անզգայացմամբ։

Վիրահատությունից անմիջապես հետո հիվանդը կարող է վեր կենալ և քայլել: Հաջորդ օրը հիվանդը պետք է կրկին այցելի բժշկի։ Պրոֆիլակտիկ զննումները շարունակվում են շուրջ մեկ տարի՝ 5-6 անգամ: Լազերային վիրահատությունը իր արժեքով գրեթե չի տարբերվում բաց վիրահատությունից, սակայն առավելություններն ավելի շատ են: Վիրահատական այս մեթոդը այլընտրանք է, որը, սակայն, կատարվում է հստակ ցուցումների դեպքում. «Երբ օրինակ ցողունն ունի ոչ հարթ ընթացք կամ ավելի քան 15 մմ տրամագիծ, այդ դեպքում բաց վիրահատության եղանակն ավելի գերադասելի է: Այսինքն՝ մենք ոչ թե մեկ մեթոդով մերժում ենք մյուսը, այլ պարզապես անոթաբաններին զինում ենք նոր մեթոդներով, որ կարողանան տարբեր դեպքերում ճիշտ ընտրություն կատարել բուժման եղանակների միջև»,-ասում է Ռաֆայել Մանվելյանը:

Բժիշկ Մանվելյանն այն եզակի անոթաբաններից է, որը մշտապես փորձում է նոր եղանակներ ներդնել մեր բժշկական պրակտիկայում: Նա առաջիններից է, ով իրականացրել ու իրականացնում է ներզարկերակային վիրահատություններ: 2004-2010 թվականներին եղել է Եվրոպայի անոթային վիրաբույժների միության կառավարության անդամ: Պարբերաբեր մեկնել է վերապատրաստումների, հիմնել կապեր, ինչի շնորհիվ Հայաստանում ևս կիրառվել են այդ բնագավառի նորարարություններն ու եվրոպացի մասնագետների լավագույն ձեռքբերումները: