Հասմիկ Պողոսյանից պրծում չկա
Հանրություն դեռ չէր հասցրել ուշքի գալ Հասմիկ Պողոսյանի աստվածահաճո պաշտոնանկությունից, երբ նա կարծես թե կրկին երևալու է հայոց մշակութային երկնակամարում, այս անգամ` Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի տնօրենի տեսքով։
Կարծես մեր երկրում որևէ երաժշտագետ, կոմպոզիտոր, երգահան, երաժիշտ կամ երաժշտության, օպերային արվեստի հետ առնչվող որևէ անձ չի մնացել, բոլորն արտագաղթել են, և հայոց երաժշտական անապատում մնացել է միայն հարգարժան տիկինը։
Կարճ ասած` Հասմիկ Պողոսյանն ընկել է հայ մշակույթի հետևից, հայ մշակույթի` ի տարբերություն մշակութային գործիչների, նա որևէ տեղ չի արտագաղթում։
Հիշեցնենք, որ Հասմիկ Պողոսյանը մասնագիտությամբ կենսաբան է, ի դեպ, շատ օգտակար մասնագիտություն, բացի այդ, ռուսական կրթությամբ։
Հիշեցնենք նաև, որ խորհրդային շրջանում հայ քաղքենիներն իրենց երեխաներին ուղարկում են ավելի հեղինակավոր ռուսական թեքումով դպրոցներ, իսկ հետո նրանք, չունենալով հայեցի կրթություն, դառնում էին կա′մ Հասմիկ Պողոսյան, կա′մ պատուհաս։ Նշենք, որ, սովորաբար, ռուսական կրթություն ստացած երեխաները ո′չ ռուսերենին են հիմնավոր տիրապետում, ո′չ էլ հայերենին։ Այդ էր պատճառը, որ տիկինը և նմանները խոսում են կիսատ-պռատ հայերենով, նաև կիսատ-պռատ ռուսերենով։
Ընդհանրապես, օպերային արվեստն աշխարհում հարգված է, սակայն Հայաստանում այն ծանոթ-բարեկամ-ընկերուհիների հանդիպման վայր է։ Շատ քիչ երկիր կգտնես, կամ էլ չես գտնի, որտեղ օպերային արվեստը դառնում է ոմանց քմահաճույքի առարկան։ Հետո էլ զարմանում են, որ մշակութային օջախներ քիչ են այցելում կամ անցնում են նման օջախների կողքով։ Այնքան էլ զարմանալի չէ, որ հանրությունը պարզապես այսկերպ է արհամարհում դրածոներին և ոմանց մշակութային ըմբռնումներին։
Հայաստանում, կարծես թե, այնքան էլ հետաքրքիր չեն պրոֆեսիոնալները, ավելի կարևոր են ընկեր-ընկերուհիներն ու ծանոթները: Հետո էլ զարմանում են, որ մարդիկ երկրից արտագաղթում են, իսկ հայ երգարվեստի ներկայացուցիչները փախչում են նման նեխած մթնոլորտից։ Իսկ դրսում հայ երաժշտներին ու երգահաններին գնահատում են հավուր պատշաճի, ոչ թե նրանց փոխարեն ընկեր-ընկերուհիներին են խցկում աշխատանքի։
Կարճ ասած` Հասմիկ Պողոսյանից փրկություն չկա։