Հայաստանում ուրախ ընտրություններ են սպասվում

Եթե տարիներ առաջ ընտրախախտումներ հիմնականում արձանագրվում էին լցոնումների ձևով, որին զուգահեռ էր ասֆալտապատումը, ասֆալտապատման խոստումը կամ մեքենաներով ընտրատեղամասեր տեղափոխելը, ապա այս ընտրություններում գերակշռում է նախնական կաշառքը. այն է` մարդկանց ձայները գնում են մինչև ընտրություններ։ Իհարկե, այս պրակտիկան նախկինում էլ է եղել, սակայն այս անգամ հստակ է, որ գործելու է երկու մեթոդ. մեկն ընտրակաշառքն է, մյուսը՝ վարչական ռեսուրսը։

Եվ քանի որ ասֆալտապատումներով այժմ չեն կարողանում ինչպես հարկն է մոլորեցնել, այդ ժամանակներն անցել են, ապա անցել են հստակ գործելաոճի՝ փողաբաժանություն։

Իհարկե, կան մարդիկ, ովքեր նախորդ ընտրություններից հետո էլ գումարը վերցնում են՝ ընտրում ում ցանկանան կամ բոլորի անունները ջնջում էին։ Սակայն ի վերջո գումարը դեր խաղում էր, չհաշված՝ վարչական ռեսուրսի, պետական աշխատողների ռեսուրսների օգտագործումը, որին գումարվում էր և թաղային հեղինակությունների, ամեն տեսակ քրեական տարրերի օգտագործումն՝ ըստ անհրաժեշտության։

Կարճ ասած՝ ներկայիս ընտրություններում ընտրակաշառքի գումարները հասնում են մինչև 40 հազարի։ Այնպես որ՝ այժմ Հայաստանում մեկ անձի գին աճել է․ ժամանակին 5000 էր մեկ ձայնը, հիմա հասել է 40 հազար դրամի։ Իհարկե, ոչ բոլորն են 40 000 դրամ առաջարկում․ ընտրակաշառքները սկսում են 10 000-ից՝ ով ինչքան կարող է։

Մամուլում տեղեկություններ կային, որ հավաստիանալու համար հեռախոսներ են բաժանում, դեռևս մուրաբաների և օղիների կամ կոնյակների մասին լուրեր չկան, սակայն ամեն ինչ դեռ առջևում է։ Այս ընտրությունները երևի թե լինելու են «ամենաբերքառատը», ամենաքաղցրաշատը և ամենաանկախնատեսելին։

Սա, իհարկե, ընտրակաշառքների մասով, սակայն չի բացառվում վարչական ռեսուրսի միջամտությունը ևս, ինչն արդեն արձանագրվել է. մինչև ընտրությունները թեկնածուների վրա ճնշումներ գործադրելու համար այստեղ-այնտեղ լսող սարքեր տեղադրել, կամ սրա-նրա գրպանը թմրանյութ գցել, կամ էլ անհեթեթ հիմքով ձերբակալել։

Կարճ ասած՝ ընտրությունից ընտրություն են մարդկանց մարդատեղ դնում․ գոնե ձերբակալում են կամ էլ կաշառք են տալիս․ ի դեպ, եթե չեն կարողանում կաշառել կամ ստիպել, ապա ձերբակալում են։ Հո չեն թողնելու, որ ով ինչ ուզում է կամ էլ խելքին փչի՝ անի։

Սա կոչվում է հայկական ընտրական կուլտուրա, և որևէ Սահմանադրություն, օրենքի փոփոխություն և կամ մարդու իրավունքներ ու Եվրամիություն, այս «բանաձևի» դեմ անզոր են։

Եթե Խորհրդային միությանը քննադատում էին, որն ասում էր, թե մարդը բացարձակ և միակ արժեքն է, սակայն այն պարզապես ցինիզմ էր, ապա նախընտրական շրջանում այդ կարգախոսը լիովին արժեվորված է․ մեկ հայ մարդն արժե մինչև 40 հազար դրամ։

NEWSPRESS.am