Նիկոլ Փաշինյանի «ընդդիմադիր» գնացքը գնացել է
Երբ ԱԺ պատգամավոր Նիկոլ Փաշինյանն իրեն հայտարարեց Հայաստանի միակ ընդդիմադիր, դրան ոչ ոք լուրջ չվերաբերեց:
Ասում են, որ դա նախագահականի պրոեյկտն էր և որպես արևմտամետ ընդդիմադիր, ինչպես Նիկոլ Փաշինյանի կերպարն է, և՛ նախագահականին է ձեռնտու, և՛ Արևմուտքին։ Ինչևէ։
Հայաստանում երբեք որակյալ ընդդիմություն չի էլ եղել․ կամ իշխանության մնացուկ՝ իշխանությունը սրտներում, կամ իշխանության հաստիքացուցակում՝ ընդդիմադրի մանդատով։
Եվ եկավ մի պահ, երբ երկիրն ընդդիություն չուներ, սա ժողովրդավարություն խաղալու չհաջողված տարբերակ է, և ահա հայտնվեց Նիկոլ Փաշինյանը՝ լրացնելու պատմական բացը։
Ասում են՝ Նիկոլ Փաշինյանն ընդդիմադիր կամ այլ ընդդիմադիր չի ճանաչում՝ Նիկոլ Փաշինյանից բացի։
ԱԺ ընտրություններին ընդառաջ, ասում են, որ նախագահականում զգուշանում են ՕՐՕ դաշինքից, բայց արի ու տես, որ ընդդիմադիր Նիկոլ Փաշինյանը չի զգուշանում. գուցե ավելի քա՞ջ է, քան նախագահականում։
Սովորաբար, Հայաստանի նման երկրներում, երբ իրական աղքատությունը շուրջ 70 տոկոս է կազմում, հանրությունն ընդդիմությանն ամեն կերպ աջակցում է, անգամ տեղական ընտրություններում, իսկ, ինչպես գիտենք, «Քաղաքացիական պայմանագիրը», որի անդամ է Նիկոլ Փաշինյանը և′ ընդդիմադիր Գյումրիում, և′ ընդդիմադիր Վանաձորում նվազագույն քվեներ հավաքեց։
Մանրամասնենք, որ մի անգամ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել էր, որ «ԵԼՔ» դաշինքը, որը ներառում է «Լուսավոր Հայաստան», «Հանրապետություն» և «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունները, հավակնում է ստանձնել իշխանությունը: Նա միաժամանակ նշել էր, որ «մեզ համար կարևորագույն հաղթանակը լինելու է այն, երբ որ լինի ժողովրդի կամքի արտահայտում»։
Եթե ընդդիմադիր կեցվածքով աչքի ընկնող Գյումրի և Վանաձոր քաղաքներում վստահության քվե չեն տվել ընդդիմադիր ներկայացող Նիկոլ Փաշինյանին, ապա էլ ո՞ւմ կարող է համոզել, որ «ԵԼՔ» դաշինքը, մասնավորապես Նիկոլ Փաշինյանը, ընդդիմություն է։
Այժմ էլ Նիկոլ Փաշինյանը, ով առաջադրվել է թիվ 4 ընտրատարածքում, ընտրողներին համոզում է, որ ընդդիմադիր դաշտի միակ ներկայացուցիչն ինքն է ի սկզբանե։
Կարող ենք հիշեցնել, որ մի քանի տարի առաջ ԱԺ պատգամավոր Նիկոլ Փաշինյանը կազմակերպել էր ստորագրահավաք՝ ՀՀ նախագահի պաշտոնանկության վերաբերյալ․ գործընթաց, որն ի սկզբանե դատապարտված էր։ ԱԺ-ում բացարձակ մեծամասնություն կազմող պատգամավորները չէին ստորագրի նախագահի պաշտոնանկության նախաձեռնության տակ։
Անիմաստ գործընթաց, որն ակնհայտ պոպուլիզմ էր։
Անգամ ՀՀԿ-ականների համար էր պարզ, որ դա անլուրջ է և նախաձեռնությանը լուրջ չէին վերաբերում։
Հավելենք, որ Նիկոլ Փաշինյանը մեկ անգամ ասել է ճշմարտությունը, այն է՝ «Արդեն 20 տարի է՝ մարդիկ հիասթափվում են ընդդիմությունից», և դա ճիշտ է, նա նաև հավելել է, որ Հայաստանում չկա այն քաղաքական ուժը, որի շուրջ հնարավոր է պատկերացնել ինստիտուցիոնալ ընդդիմության ձևավորումը։ Սա ևս ճիշտ է:
Իրոք՝ անկախ Հայաստանում ընդդիմություն որպես այդպիսին ո′չ եղել է, ո′չ էլ կլինի։ Ընդդիմություն խաղալու ժամանակը վաղուց անցել է, իսկ Նիկոլ Փաշինյանն ընդդիմության գնացքից վաղուց իջել է կամ գուցե չի էլ նստե՞լ։