Բաց նամակ՝ Գագիկ Ծառուկյանին

Հարգարժա՛ն պարոն Ծառուկյան,

Դիմում եմ Ձեզ, որովհետև այլևս որևէ տեղից օգնություն խնդրելու հնարավորություն չունեմ:

Ես Սլավիկ Պողոսյանն եմ, 50 տարեկան: Ապրում եմ Լոռու մարզի Քարինջ գյուղում: Զբաղվում եմ անասնապահությամբ: Իսկ 10 տարի առաջ որոշեցի փոքրիկ ֆերմա ստեղծել՝ առաջիկայում մեծացնելու նպատակով:

Բնականաբար, վերցրեցի վարկ, որով հիմնեցի այն, բայց ծախսերը շատ էին, իսկ օգուտ չէր երևում: Ստիպված վերցրեցի երկրորդ վարկը: Բայց հույսերս չարդարացան:

Այսօր արդեն ունեմ չափահաս տղաներ, ովքեր հասցրել են ծառայել Հայոց բանակում ու պատվով տուն են վերադարձել: Փորձեցի նրանց էլ ներգրավել այս գործում՝ իրար թև ու թիկունք լինենք: Ֆերման, սակայն, իրեն չի արդարացնում. ավելի շատ ծախսում եմ, քան օգուտ ստանում, դրան էլ գումարած՝ ֆերման զարգացնելու նպատակով վերցրած վարկերը:

Տղաներիցս մեկն արդեն մեկնել է արտագնա աշխատանքի, մյուսը պատրաստվում է գնալ: Անկեղծ ասած՝ ես չեմ ուզում, որ նրանք հեռանան երկրից, բայց ստիպված եմ թողնել նրանց:

Ես հասկանում եմ, որ Դուք օգնում եք շատերին և հասկանում եմ, որ չեք կարող բոլորին ձեռք մեկնել: Բայց խնդրում եմ Ձեզ` եթե հնարավոր է, օգնության ձեռք մեկնեք ինձ: Հատկապես որ ես ունեմ հեռահար նպատակներ՝ մեծացնել ֆերման ու աշխատանքի մեջ ընդգրկել ոչ միայն տղաներիս, այլև նրանց երիտասարդ ընկերներին, ովքեր աշխատանք չունենալու պատճառով՝ ուզում են բռնել արտագաղթի ճամփան:

Եթե հարկ եք համարում, կարող եք ուղարկել Ձեր վստահելի մարդկանց, ովքեր կգնահատեն վիճակը:
Ուզում եմ ասել նաև, որ ես երևի թե համարձակություն չունենայի այս նամակը գրելու, եթե չվստահեի ու չհավատայի Ձեզ ու Ձեր կողքին կանգնած քաղաքական թիմին:

Անկախ նրանից, թե ինչպես կարձագանքեք իմ նամակին՝ Ձեզ ու Ձեր թիմին մաղթում եմ հաջողություններ:

Հարգանքով՝ Սլավիկ Պողոսյան