Զինված «ավազակախումբը» գնում է դեպի խորհրդարան. Կեցցե՛ «թայֆունախումբը»
Քաղաքական որոշ ուժեր վերածվել են «թայֆունախմբերի». ձայները փորձում են ստանալ զոռբայությամբ, զենքի օգնությամբ ու նույն զինված «ավազակախմբով» էլ ներխուժել խորհրդարան:
Ստեղծվել է մի իրավիճակ, որտեղ նախընտրական քարոզարշավը նմանվել է «վայրի ցեղերի» զոհաբերության արարողակարգի: Այս իրավիճակում բոլոր «թայֆունախմբերի» կարգախոսը մեկն է՝ «ավելի շատ զոհ»:
Նա, ով շատ «զոհ» կտա՝ կարժանանա «բարձրագույնի գթասրտությանը»,
ասել է թե՝ իր տեղը կունենա խորհրդարանում:
Ու մի տեսակ տպավորություն է, որ սկսվել է մրցակցություն հենց այս ուղղությամբ: Դանակահարություն՝ դանակահարության հետևից, որտեղ գլխավոր դերերում հանրապետականներն են:
Այլ կերպ ասած՝ ՀՀԿ-ն սպանդ է սկսել:
Ծիծաղելի ու անհեթեթ են հնչում նաև ՀՀԿ-ականների պարզաբանումները՝ «անձնական խնդիրների հողի վրա», «աղջիկ-տղայի հարաբերությունների պատճառով», «սայթաքեց՝ կպավ դանակին» կամ «դանակը թռավ մխրճվեց փայծաղի մեջ…»:
Այս իրավիճակում նույնիսկ չի քննարկվում հասարակության դերը, որն ամեն առավոտ իմանում է նոր դանակահարության մասին ու երազում արթնանալ ընտրություններից հետո, երբ ամեն ինչ ավարտված կլինի…
(թեև ամեն ինչ դրանից հետո է սկսվելու…):
Այստեղ ցավալի մի փաստ կա նաև. սա մեր ազգի ողբերգությունն է, որի դեմ ոչ ոք չի ուզում պայքարել, քանի որ հուսահատվել և չի հավատում, որ պայքարի միջոցով հնարավոր է տեր կանգնել իր իրավունքներին ու իր երկրին:
Բայց դա առանձին թեմա է…
Զոհերի ու փողերի գնով գուցե որոշները քաղաքական դիվիդենտներ իսկապես շահեն՝ խուժեն ԱԺ, պահեն իրենց բիզնեսն ու ինքնապահպանվեն, բայց հաստատ կկորցնեն իրենց մարդ տեսակը և արատավոր վարքուբարքով միայն կավելացնեն ազգի խոցելիությունը:
Կեցցե՛ «թայֆունախումբը»…