«Առավոտ»․ Իշխանության ներկայացուցիչները անհոդաբաշխ են, դանդաղամիտ և անտրամաբանական

«Վաղը քարոզչության վերջին օրն է: Քաղաքական ուժերը վերջին անգամ իրենց բոցաշունչ ճառերը կարտասանեն, հմուտ հռետորներն իրենց բաժին լաչառությունը կանեն: Եվ վերջ: Վերջ ոչ միայն Երեւանի ավագանու ընտրարշավին, այլեւ ընդհանրապես բոլոր տեսակի ընտրարշավներին: Ընդմիջում՝ հինգ տարով: Խորհրդարանում, իհարկե, նույնպես ճառեր են արտասանվելու: Բայց՝ ոչ այդքան հաճախ ու ոչ այդքան ամպագոռգոռ՝ Ազգային ժողովն ընտրարշավ չէ, այստեղ ամեն օր կոկորդ պատռելու առիթ չկա:

Երեկ ընկերներիցս մեկը հռետորական հարց տվեց՝ իսկ ինչու է այդ ամենը դարձել այս աստիճանի տաղտկալի եւ անմակարդակ: Պատասխանն, ինձ թվում է, ակնհայտ է. պահանջարկն է ծնում առաջարկ: Մարդկանց հրամցվում է այն, ինչ նրանք ցանկանում են լսել: Եթե ես խոսեմ սիրո, հանդուրժողականության, մեծահոգության մասին, ինձ վրա միանգամից կուղղվեն հարյուրավոր չարացած հայացքներ, ու նույնքան մարդ կսկսի «ֆշշացնել»: Եթե խոսեմ գյուլլելու, վառելու, ջարդել-փշրելու մասին, միանգամից կարժանանամ բուռն ծափահարությունների: Հասարակության լյումպենացումը բերում է նաեւ հասարակական մտքի լյումպենացման: Այնպես որ, այդտեղ ոչ մի գաղտնիք չկա՝ մենք նույն շրջապտույտի մեջ ենք:

Իշխանության ներկայացուցիչները, որպես կանոն, անհոդաբաշխ են, դանդաղամիտ եւ անտրամաբանական՝ մի խոսքով, «համապատասխան» են ու «ինքնըստինքյան»:

Ընդդիմադիրները խիստ են, խարազանող, կարգախոսային, կարճ ասած՝ «հաղթելու են», իսկ «ռեժիմը խուճապի մեջ է»: Եթե խորհրդարանական ընտրարշավում այդ ոճը քիչ թե շատ տեղին էր, ապա Երեւանի ավագանու ընտրությունների դեպքում այդ տիպի կարգախոսները բավականին արհեստական են: Այս ընտրությունների թեման, այնուամենայնիվ, այլ է: Ընտրելով Ազգային ժողովի մաս կազմելու հայտ ներկայացնող քաղաքական ուժին՝ ես ընտրում էի գաղափարախոսությունը, ոչ թե մարդկանց, եւ դրա համար էլ ընտրեցի «Ազատ դեմոկրատներին»: Եթե ես ընտրեի Երեւանի քաղաքապետ, ապա ուզած-չուզած պետք է ընտրեի մի մարդու, որը մյուսների համեմատ ավելի արդյունավետ կղեկավարի քաղաքը: Նա կարող է լինել կոմունիստ, հնչակ եւ «Հայ արի»:

«Խուճապային» կամ «ռեժիմային» բացականչություններն այս պարագայում թեեւ շարունակում են դուր գալ լյումպենացված զանգվածին, բայց մի տեսակ տեղին չեն»:

Առավել մանրամասն՝ թերթի այսօրվա համարում