Վանաձորի քաղաքապետի աստղային փառքը «կրծել է» նրա բանականությունը

Իշխող Հանրապետական կուսակցության խոստացված «Անվտանգություն և առաջընթացն» այլևս կարգախոսից գործի է անցել, սակայն հակառակ իմաստով։ Չկարողանալով ապահովել իր երկրի քաղաքացիների անվտանգությունը և առաջընթացը՝ իշխանությունը որոշել է վերջնականապես ոչնչացնել նրանց՝ կոտորած սկսելով մշակութային ու կրթական ոլորտներում։

Իհարկե, ինչպես ասում են, այս ալիքի տակ ընկել է նաև Լոռիի մարզկենտրոն Վանաձորը՝ իր նորընտիր քաղաքապետի կամավորությամբ։ Երբեք Հանրապետական կուսակցության սկզբունքներին չհարած ու միայն իր աթոռը ձեռք գցելու համար Հանրապետականի շարքերն անցած Մամիկոն Ասլանյանը փորձում է արդարացնել իրեն վստահություն հայտնած ու ընտրության հարցում իրեն օգնության ձեռք մեկնած հանրապետականներին։

Վանաձորում օպտիմալացվում է 8 գրադարան և մի քանի մարզադպրոցներ։ Աշխատանքից ազատվելու է նաև 42 գրադարանավար։ Իհարկե, հասկանալի է, որ երկրի վիճակը ծանր է, բյուջեն՝ սուղ, բայց անընդունելի է, երբ այդ սուղ բյուջեի միջոցներն ուղղվում են իշխող կուսակցության գրպանները, և տնտեսվում են երկրի զարկերակային համարվող կառույցները պահելու դեպքում։

Պարզապես ծիծաղելի է Վանաձորի գրադարանների օպտիմալացման թեմայի շուրջ քաղաքապետ Ասլանյանի՝ լրատվամիջոցներին տված հարցազրույցը։ Մի կողմ թողնենք զգացմունքայինն ու մարդկային գործոնը, որն ընդհանրապես չկար նրա զրույցի ժամանակ, քանի որ քաղաքապետը վերջին շրջանում աստղային հիվանդությամբ է սկսել տառապել, ու փառքն աստիճանաբար «կրծում է» նրա բանականությունը։ Նրա խոսքում աչքի զառնեց այն ոգևորությունը, որով նա արդարացնում է Հանրապետականի օպտիմալացման քայլը։ Չենք քննարկում՝ ձայներ է ստացել, պետք է վճարի, դա նրա «ճիտին պարտքն է»․․․

Հարկ ենք համարում, սակայն, նկատել, որ նույնիսկ օպտիմալացման դեպքում, քաղաքապետը չպետք է կորցներ իր խոհեմությունը՝ մինչև իսկ այնքան, որ միանգամից  գրադարանի 42 աշխատողի, ասել է թե՝ մտավորականների, թողնի անաշխատանք։ Այս մտավորականները շատ գումար չեն ստանում՝ 50-60 հազար դրամ աշխատավարձ։ Նրանցից շատերն են բազմաթիվ թոհուբոհի միջով անցել ու հասել այսօրվան, նրանցից շատերն այն մարդիկ են, ովքեր իրապես դարփնեկիրներ են, բայց մնացել են ստվերում, աննկատ ու համեստորեն իրենց օրվա հացն են վաստակում, մինչդեռ կարող էին շատ պաշտոնյաների նման զոռբայությամբ աթոռ փախցնել։

Ու եթե նրանք այսօր հարմարվել են իրենց վիճակին ու բավարարվում են 50-60 հազար աշխատավարձով՝ չպետք է նրանց միանգամից փողոց նետել ու շպրտել երեսներին, որ իրենք «անօգուտ մասսա են՝ ինչպես կույրաղիքը։ Եթե քաղաքապետն ինքը կորցրել է իր մտածելու ունակությունը, ապա հարկ է հուշել նրան, որ օպտիմալացումը միանգամից չեն անում, այլ աստիճանաբար, ասենք մինչև մեկ տարվա ընթացքում։ Թեկուզ հենց նրա համար, պարո՛ն Ասլանյան, որ այդ մարդիկ իրենց գոնե հոգեբանորեն տրամադրեն այդ վիճակին։

Մեկնաբանություններն ավելորդ են․․․ Հաշվարկ են արել՝ պետությունն այս կրճատումներով տարեկան կտնտեսի ավելի քան 25 մլն դրամ, իսկ հաշվարկվե՞լ է արդյոք, թե տնտեսապես հետընթաց ապրող ու աղքատ այս քաղաքում, որտեղ աշխատավարձը բավականին ցածր է, ինչպես են ապրելու կրճատված մտավորականներն ու նրանց ընտանիքները, ովքեր գուցե հենց այդ աշխատավարձի հույսին էին։ Ո՛չ, չեն հաշվարկել․․․ չի հաշվարկվել նաև, թե այս 42-ից քանիսը կարող են հաղթահարել իրենց՝ «ավելորդ» դառնալու բարդույթը։

NEWSPRESS.am