Վարդան Արամյանը Հայաստանի տնտեսությանը տարել է աղքատության ետնախորշեր

Ճշգրտված տվյալներով Հայաստանի պետական պարտքը 2016 թվականին կազմել է 5.9 միլիարդ դոլար. Պարտք-ՀՆԱ հարաբերությունը արդեն կազմում է 55 տոկոս: ՀՀ բնակչության յուրաքնաչյուր քաղաքացու վրա այս պահին կուտակված է շուրջ 2 հազար դոլար պարտք:

Այսօր ՀՀ ֆինանսների նախարար Վարդան Արամյանը, ներկայացնելով ՀՀ պարտքը, նշել է, որ 2015-16 թթ, Հայաստանը շուրջ 1 մլրդ դոլար պարտք է վերցրել, ըստ նրա, դա հրաշալի միջոց է եղել Հայաստանի համար, քանի որ այդ ընթացքում նվազել են տրայնսֆերտները Հայաստան և «եթե պարտք չվերցնեինք, դա կհանգեցներ տնտեսական ցածր ցուցանիշների և անկման, նաև ճնշումներ կլիներ արտարժույթի շույակում»:

Նշենք, որ այս խորհրդարանում չկա Հրանտ Բագրատյանը, ով նախարարին մատչելի կբացատրեր` գլուխներս մի արդուկիր:

Արամյանը երբևէ այսքան պրիմիտիվ չի եղել, նա կարող էր կառավարության ագահության համար ավելի հարմար պատրվակներ գտնել, բայց երևի թե չի կարողացել. Մոտավորապես ասել է` էլ բեթարից ենք պրծել, իսկ թե «այդ բեթարը» որն է, երևի ո՛չ ինքը է վստահ, ո՛չ էլ որևէ խելքը գլխին տնտեսագետի կարող է համոզել: Դե՛, մարդը ինչպես ասում են` մի բա՛ն ասել է:

Վարդան Արամյանի խոսքից կարելի է հասկանալ, որ Հայաստանը հրաշալի իշխանություններ ունի, էլ ավելի հրաշալի կառավարություն, պարտքեր է, որ վերցնում է, գործեր է, որ ինչպես հարկն է չեն կատարվում այդ վարկային գումարներով.

Մշտապես կիսատ-պռատ:

Հետաքրքիր է` ինչպե՞ս է զգում Արամյանը նման անբովանդակ հայտարարության համար, արդյո՞ք չի անհանգստանում, թե իր տնտեսագիտության դասախոսները գետինն են մտել, որ այդքան տարի կրթել են, սակայն տնտեսագիտությունից այդպես էլ Արամյանը ոչինչ չի սովորել, ավելին` իր չգիտությունը փորձում է փաթաթել հանրության պարանոցին.

Ստում է և աչքն էլ չի թարթում:

Իհարկե նրա հույսն այն է, որ Հայաստանը չի մտել միջին պարտքի բեռ ունեցող երկրների ցանկ, որն իհարկե այդպես չէ. ՀՆԱ-պարտք հարաբերակցությունը հատել է 50 տոկոս սահմանագիծը, դա նշանակում է, որ երկիրն արդեն խնդիր ունի և այն էլ լուրջ:

Հետաքրիքր է՝ բոլորը սա հասկանում են, իսկ երկրի թիվ մեկ տնտեսագետը չի՞ հասկանում, թե՞ իրեն է անհասկացողի տեղ դրել` արդարացնելու պատքեր վերցնելու երկրի մարմաջը:

Բացի այդ 2016-ի արդյունքներով Հայաստանի արտաքին պարտքի մարման գումարը կազմել է 234 մլն դոլար, որից 71 մլն-ը՝ մայր գումարը, իսկ 120 մլն-ը՝ տոկոսները մարելու համար, 2017-ին` 296 մլն դոլար, որից 145 մլն-ը մայր գումարի ու 151 մլն-ը՝ տոկոսների մարում:

Այսինքն, անգամ Վարդան Արամյանի նման տնտեսագիտությունից պատկառելի հեռավորության վրա գտնվողի համար էլ պետք է պարզ լինի, որ Հայաստանը վարկերի գումարների համար ավելին է վճարում, քան բուն վարկերն են. Իսկ նման անհաշվենկատ տնտեսական քաղաքականություն են վարում, քանի որ երկրի տնտեսական լծակները գտնվում են մարդկանց ձեռքին, ովքեր ԲՈՒՀ-ում ո՛չ թե սովորել են, այլ թրև են եկել և այսօր երկրի տնտեսության հետ վարվում են, ինչպես ուսումնառության տարիներին` թրև են գալիս, տնտեսությանն էլ հետներից են տանում թափառելու՝ աղքատության ետնախորշերում: