Բաքվի նոր ռազմավարությունը ՀՀ–ի դեմ. «Հյուծել» տնտեսապես և «բորբոքել» հակառուսականությունը

Բաքու է հասել ռուսական արդի զենքերի հերթական խմբաքանակը, ինչը խոսում է այն մասին, որ Ադրբեջանը շարունակում է հայկական կողմերին զենքերի մրցավազքով «հյուծելու», ինչպես նաև հակառուսական ալիք բարձրացնելու` հայ–ռուսական հարաբերություններում սեպ խրելու քաղաքականությունը։

ՀՀ–ի դաշնակից` ՌԴ–ի կողմից Բաքվին զենք մատակարարելն առաջացնում է հայ հասարակության արդարացի բացասական արձագանք ու մեծացնում ռուսաֆոբ տրամադրությունները`հենց դա է Ադրբեջանի նպատակը` Երևան–Մոսկվա հարաբերություններում ստեղծել բացասական ֆոն` հասարակական կարծիքը ճնշելու է հայկական իշխանություններին ու նրանք սկսեն կամ խուսանավել`ՆԱՏՕ–ի հետ հարաբերություններ սերտացնելով` Մոսկվայից «կարմիր քարտ» ստանալու վտանգը հաշվի չառնելով, կամ հանդես գան ՌԴ–ի` Բաքվին զենք վաճառելու էլ ավելի սուր քննադատությամբ` կրկին ռուս–հայկական հարաբերություններում ստեղծելով բացասական ֆոն։ Բաքուն ռուսական կողմից կանխամտածված է զենք գնում` նրանք ունեն այնքան գումարներ`ի դեպ նաև գնում են այլ երկրներից, որ կարող են զենք գնալ անգամ Ասիա ու Ամերիկա մայրցամաքներից, Աֆրիկայից (Հարավ Աֆրիկյան Հանրապետություն և այլն), սակայն այդ զենքը գնում են ռուսական կողմից` Մոսկվան էլ մեծ սիրով այդ գործարքը անվանում է բիզնես(бизнес-ничего личного)։

Ադրբեջանի նպատակն է ցույց տալ հայ հասարակությանը` «տեսեք դարավոր բարեկամ ՌԴ–ը, ՀԱՊԿ–ի անդամ ու դաշնակից մեզ մեծ քանակությամբ զենք է վաճառում`արդի ու հզոր, որով էլ մենք հարվածում ենք Ղարաբաղին»։

Ինչևէ, Բաքուն զենքերի մեծ մասը չի կիրառելու ղարաբաղյան ճակատում` դա հնարավոր է միայն լայնածավալ ռազմական գործողությունների`երկարատև պատերազմի դեպքում, ինչին Բաքուն չի գնա`միլիարդավոր դոլարներ են ներդրվել նավթագազային, երկաթգծային նախագծերում, որտեղից սնվում է թե Ադրբեջանի բյուջեն, թե Ալիևի կլանը` նրանք «չեն կրակի սեփական ոտքին»` հայկական զինուժը շարքից կհանի բոլոր նավթագազային խողովակները, կհարվածի նավթային հանքավայրերին ու վերջ կդնի ադրբեջանական տնտեսություն կոչվածին։ Բաքուն այդ զենքերը գնում է` վերոնշյալ հայ–ռուսական հարաբերություններում սեպ խրելու, ինչպես նաև ՀՀ–ին ստիպելու առանց այն էլ սահմանափակ բյուջեից նոր գումարներ հատկացնել սպառազինությունների մրցավազքին դիմանալու համար` ՌԴ–ն էլ բավականին արտոնյալ գներով զենք է վաճառում ՀՀ–ին կամ այն տրամադրում որոշակի ժամկետում մարելու պայմանով` Երևանն ուժեղացնում է իր միակողմանի ռազմա–տեխնիկական կախվածությունը Մոսկվայից`ՌԴ–ին դա ձեռնտու է։

Բաքուն Ղարաբաղի դեմ կիրառելու է մանր և միջին սադրանքների քաղաքականությունը` զոհեր պատճառելով առաջնագծում`օգտագործելով թե անօդաչուները, թե հրթիռները` իսրայելական սփայք և այլն, ինչպես նաև դիպուկահարներին։

Հայկական առաջնագիծը ուժեղացվել է տարբեր միջոցներով`ապրիլյան քառօրյայում կիրառված անսպասելիության գործոնը`հանկարծակիի բերելու ռազմավարությունն արդեն չի աշխատի`հայկական կողմը բավականին մեծ խորությամբ տեսնում է Ադրբեջանի զորքերի տեղաշարժը`դրա համար նրանք փոքր ուժերով` ականանետերից, հրթիռներից, հրետանուց հարվածելու են և զոհեր պատճառելու` այո, հայկական կողմը տալիս է ասիմետրիկ պատասխան, սակայն Ադրբեջանի համար մարդկային, զինվորական ռեսուրսը «խնդիր չէ»` ոչնչացնում են իրենց ազգային փոքրամասնություններին, վարձկաններին, կամ էլ անգամ ադրբեջանցի` ազգությամբ, զինվորի զոհվելու դեպքում դա վերածում են հակահայկական շոուի`ատելություն սերմանելով հայերի հանդեպ` Ադրբեջանի հասարակությունը վերահսկվում է հատուկ ծառայությունների կողմից` նրանց զինվորների մահվան պատճառով «մայդան» ակնկալել Բաքվի կենտրոնում ֆանտազիայի ժանրից է։

Արտյոմ Բալասանով