Հայ երիտասարդի ապագան խոպանն է. Լևոն Մկրտչյանի ինքնախոստովանականը

Եկեք ձեր հարցադրմամբ ու դրա մասին գրելով՝ բնակչության վիճակն ավելի չվատացնենք։

Սա Կրթության և գիտության նախարար Լևոն Մկրտչյանի մտքի արգասիքն է, որն ուղղված էր լրագրողներին։ Վերջիններս պարզապես հետաքրքրվել էին նախարարից, թե օրինակա՞ն է արդյոք, որ հանրակրթական դպրոցի ատեստաները հայերեն տարբերակից բացի, գրվում են նաև ռուսերենով։

Մկրտչյանին խիստ վրդովեցրել է այս հարցը․ «Ամեն ինչ օրենքի սահմանում է․․․եթե ձեր եղբայրը կամ քույրը գնան Ռուսասատան, թարգմանել չե՞ն տալու ատեստատը, դե պետությունն էլ իր վրա է վերցնում այդ խնդիրը․․․ եթե ուրիշ լեզու էլ պետք լինի, թող ասեն՝ կթարգմանեն»,-ասել է Մկրտչյանն ավելացնելով՝ «ես բացատրեցի, բայց դուք հիմա ինչ ուզեք՝ կգրեք»․․․

Իհարկե, այստեղ չի քննարկվում այն, թե ինչո՞ւ կոնկրետ և միա՛յն ռուսերեն ու ինչո՞ւ միայն դեպի Ռուսաստան․ չի քննարկվում նաև այն, որ ոչ մի դպրոց չի ստանձնի թարգմանչի դերը․ ոչ մի շրջանավարտ երբեք չի դիմում դպրոց՝ ատեստատն այլ լեզվով թարգմանելու համար, քանի որ այնտեղից նրան անմիջապես կուղարկեն, ուղիղ իմաստով, գրողի ծոցը՝ ատեստատը թարգմանաբար գրելու համար։

Եվ, ի վերջո, չի քննարկվում այն, որ այս ամենի մեջ լրագրողներն ընդհանրապես մեղք չունեն, կամ ավելի ճիշտ՝ պաշտոնյաների սխալների ու գործերի համար պատասխանատուներն ամենևին էլ լրագրողները չեն։

Տպավորությունն այնպիսին է, որ լրագրողները ցիտում են իրենք իրենց, ոչ թե պաշտոնյաների խոսքերը, ու հիմա վերջիններս իրենց աթոռից «մուննաթ» են գալիս, թե «որ չգրեիք, ժողովրդի վիճակն ավելի չէր վատանա, բա չգրեիք․․․»։

Ի դեպ, Մկրտչյանը միակը չէ․ նման մեղադրականներով հանդես են եկել նաև այլք՝ սկսած երկրի նախագահից։

Հիմա էլ հերթը Լևոն Մկրտչյանինն է․ նա կանգնել ու հայտարարում է, թե «Մեր երեխաների զգալի մասն արտագնա աշխատանքի է մեկնում, ու նրանց այնտեղ հարկավոր են ռուսերեն ատեստատներ․․․»։

Պետությունը հեռուն է մտածում, իսկ մենք՝ «հիմարներս» մեղադրում են նրանց, թե ինչու եք թարգմանում ատեստատները ռուսերենով․․․ Մեկնաբանություններն ավելորդ են։

Իսկ ո՞վ է մեղավոր այն բանի համար, որ Հայաստանի դպրոցների շրջանավարտներն աշխատանք չեն գտնում իրենց երկրում ու մեկնում են Ռուսաստան կամ այլ երկիր, որ հայ երիտասարդներն իրենց ապագան չեն տեսնում իրենց սեփական հողի վրա՝ սրա պատասխանն էլ արդեն մեկ այլ առիթով հնչեցրել է Միհրան Պողոսյանը․ «Լրագրողներն են ստիպում արտագաղթել, էնքան են գրում, որ մարդիկ թողնում գնում են․․»։

Մի խոսքով՝ ինչպես կասեր Սերժ Սարգսյանը՝ երկրում «գաղջ մթնոլորտ»-ի տարածման համար մեղավոր են լրագրողները: Այ, եթե նրանք լսեն վարչապետ Կարեն Կարապետյանի հորդորն ու «մի քիչ ժպտան», ապա երկրում ամեն ինչ դեպի դրական կփոխվի»։

Բայց քանի որ լրագրողները, տեսագրված և ձայնագրված խոսքերը «սխալ են ցիտում»՝ երկրի կառավարումը սխալ հուն է ստանում, ու ստացվում է, որ գեներալ Սեյրան Սարոյանը
ճիշտ էր՝ «լրագրողները երկրի ներքին թշնամիներն են»․․

Իրականում լրագրողներն անմեղ են՝ ձեր գլխից վերև բռնած գործերն են մեղավոր։ Դրանց մասին չգրելով ու այդ վիճակի մասին չբարձրաձայնելով՝ սև գործերն ուղղակի ծածկադմփոց կարվեն, պարոնա՛յք իշխանավորներ։ Ո՞ւմ աչքերն եք ուզում փակել․․․ ոչ ոք հիմար չէ։

Արմինե Մկրտումյան