ՍԱՊԾ-ի գործերը միայն Աստծուն են հայտնի. սննդամթերքի անվտանգությունն ապահովված չէ

Վերջին շրջանում մամուլում տեղեկություններ կան խոշոր եղջերավորների շրջանում մի քանի հիվանդությունների վերաբերյալ. պաստերելոզ, բրուցելոզ և դաբաղ: Այս երեք հիվանդություններն էլ շատ, թե քիչ վտանգ են ներկայացնում. սկսած կենդանու անկումից մինչև կաթնամթերք օգտագործողների, նաև այդ կենդանիների հետ շփվողների շրջանում հիվանդությունների առաջացումը:

Ի դեպ, պաստերելոզ հիվանդության դեմ պատվաստումը այս տարի հանվել է պետպատվերների ցանկից, այնպես, ինչպես ժամանակին համայնքները զրկեցին անասնաբույժներից` հանուն միջազգային վարկերի և գրանտների: Միտում է նկատվում այս ոլորտը բոլորովին բարձիթող անելու:

Արդեն քանի տարի է գյուղնախարարությունը որոշել է դեմքով շրջվել դեպի գյուղատնտեսությունը, սակայն, ինչպես երևում է, մինչև հիմա թիկունքով են:

Նախ սննդամթերքի անվտանգությունը սկսում է առողջ կենդանուց.

Անասնապահը, եթե ունի մեկ կամ երկու կենդանի, առանձնապես հետևողական լինել չի կարող բուժապահովման հարցում: Իհարկե նման դեպքերը կարծես թե քիչ են, սակայն այս ոլորտում հենց պետության հոգածությունն է անհրաժեշտ անվտանգ մսամթերք և կաթնամթերք ունենալու համար: Ոլորտի պառասխանատու Սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությունը հրաշալի տեղյակ է իրավիճակին և ամեն անգամ հայտարարում է, թե գյուղից բերված կաթնամթերք մի գնեք, ռիսկային է: Նրանք ի դեպ, շատ ճիշտ խորհուրդ են տալիս, քանի որ տիրապետությում են իրավիճակին. տեղյակ են, որ տարբեր հիվանդություններ կան տարածված, որոնց մասին հետևողականորեն լռում են:

Տարիներ առաջ, երբ սիբիրյան խոց հիվանդությունն էր արձանագրվել Գեղարքունիքի մարզում, Իջևանի տարածաշրջանում ևս դեպքեր գրանցվեցին, սակայն գաղտնի էին պահվում, երբ հրապարակեցինք այդ լուրը, աղբյուրն այնքան էր վախեցել, որ խնդրեց իր անունը հանել որպես աղբյուր, քանի որ ճնշումներ կային:

Եվ սա ՍԱՊԾ-ի գործելաոճն է` թաքցնել ոլորտի խնդիրները:

Միայն հայտարարելով, թե բակերում վաճառվող կաթնամթերքը մի գնեք, հարցի լուծում չէ: Պետք է անասնապահության ոլորտի խնդիրները լուծել, որ այն անասնապահները, ովքեր վաստակում են բակերում իրենց կաթն ու մածունը վաճառելով, վստահ լինեն և կաթնամթերքը թե՛ իրենք օգտագործեն, թե՛ իրացնեն:

Այժմ բրուցելոզի դեպքեր գրանցվել են Շիրակի մարզում:

Բրուցելոզով վարակվելու հիվանդացության մակարդակը Շիրակի տարածաշրջանում վերջրին տարիներին ավելացել է, և ՍԱՊԾ-ն որևէ քայլ չի ձեռնարկում, հակառակը` բյուջե են խնայում, սակայն նման խնայողությունը թանկ է նստում անասնապահության վրա, ոչ միայն անասնապահության, նաև բնակչության անվտանգության:

Ինչպես ասում են՝ բրուցելոզը «գեշ» հիվանդություն է:

Շիրակի մարզում մոտավորապես հրահանգվել է ասել` չկա բրուցելոզ, սակայն փաստերը հակառակն են ապացուցում:

Ի դեպ, վերջերս Aravot.am կայքն անդրադարձել էր Լոռու մարզի Դեբեդ և Դսեղ համայնքներում դաբաղի տարածմանը, սակայն ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությունը հերքել էր, նշելով, որ իրենք «խնդրի մասին որևէ գրություն չեն ստացել, ո՛չ գյուղացիներից, ո՛չ էլ համայնքապետարաններից»:

Ահա այսպես է աշխատում ՍԱՊԾ-ն` ծածկենք գնա, իսկ թե ինչ կլինի խոշոր եղջերավորների, նրանց հետ շփվողների, այդ կենդանիների կաթնամթերքից և մսամթերքից օգտվողների հետ ՍԱՊԾ-ին հայտնի չէ, միայն Աստծուն է հայտնի: