Կառավարությունը մտադիր չէ «Նաիրիտը» վերագործարկել
Երբ օգոստոսի 28-ին «Նաիրիտում» հրդեհ բռնկվեց, առաջին արձագանքն այն էր, որ հրդեհը միտումնավոր է, սակայն ո′չ դրան նպաստող փաստեր կային, ո′չ էլ հակառակը համոզող: Քիմիական արդյունաբերությունը և այս ոլորտի նրբությունները մասնագիտական են, սակայն կասկածները մնացին` «Նաիրիտը» հրդեհել են, որ տարիների կողոպուտի գոնե մի մասը ծածկեն:
Դա այդպե՞ս է, թե՞ ոչ. այս պահին պատասխան չկա, կան հարցականներ:
Իսկ ինչո՞ւ պետք է «Նաիրիտի» տարածքում նման խոշոր հրդեհ բռնկվեր և այս պահին:
Նախ «Նաիրիտում» աուդիտ էր անցկացվելու` հաշվարկելու, ստուգելու էին՝ ինչ կա-չկա, և ի վերջո, ի՞նչ է մնացել «Նաիրիտում», քանի որ նաև կա «Նաիրիտի» վերաշահագործման հարցը:
Նշենք, որ «Նաիրիտի» վերաշահագործման համար շուրջ 100 մլն դոլարի ներդրման առաջարկությունների փաթեթ է ներկայացրել Սլովակիայում բնակվող գործարար Աշոտ Գրիգորյանը, ով EU-ASIA Business Finance Center-ի տնօրենն է և ծրագիր ունի ներդրումներ իրականացնել «Նաիրիտում» և շահագործել: Սակայն նա հրաժարվել է պատասխանատուն լինել այն 100 մլն դոլարի պարտքի համար, որն անհասկանալի կերպով կուտակվել է «Նաիրիտում»:
Իհարկե, բոլորն էլ տեղյակ են, որ գործարանից միլիոնների հասնող կողոպուտ է տեղի ունեցել, սակայն փաստը մնում է փաստ, որ խոշոր կողոպուտների համար ոչ ոք պատասխան չի տալիս:
Կարելի էր ենթադրել, որ կառավարությունը, որը համառորեն ներդրողներ է փնտրում կամ ձևացնում է, որ ներդրողներ է փնտրում, պետք է ուրախ լիներ, որ 100 մլն դոլարի ներդրման առաջարկ կա, սակայն կառավարության կողմից հետևողականորեն արվում է ամեն ինչ, որպեսզի Աշոտ Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ներդրումային փաթեթը անվստահության արժանանա:
Մի անգամ դա «Հոլդինգի կապիտալը չի համոզում», մյուս անգամ` «ինչպե՞ս եք իրացնելու արտադրանքը», մյուս անգամ մեկ այլ պատճառաբանություն է, սակայն ակնհայտ է, որ կառավարությունը պարզապես չի ցանկանում առանց 100 մլն դոլարի պարտքի «Նաիրիտը» հանձնել վերաշահագործման. ոչ թե մտածում են աշխուժացնել երկրի տնտեսությունը և հազարավոր նաիրիտցիներին կրկին աշխատատեղեր վերադարձնեն, այլ անհանգստանում են սեփական կաշին փրկելու մասին:
Ի դեպ, կառավարության աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ Վահե Ջիլավյանը հարցազրույց էր տվել «Նաիրիտի» ներդրումների վերաբերյալ և հայտնագործել, որ «Հոլդինգի ներկայացրած տվյալները հավատ չեն ներշնչում»: Հետաքրքիր է՝ իսկ կառավարության գործելաոճը հավատ ներշնչո՞ւմ է:
Հետաքրքիր է՝ կառավարությունը չի՞ անհանգստանում, որ «Նաիրիտից» շուրջ 100 մլն դոլար են գողացել, «Նաիրիտի» սարքավորումների հիմնական մասը տեղափոխվել է Չինաստան, գործարանը մատնվել է պարապուրդի, մարդիկ մնացել են առանց աշխատանքի, այլ որոշել է հաշվել ներդրողի փողերը, իսկ «Նաիրիտի՞» փողերը:
Նշենք, որ օգոստոսի առաջին օրերին ՀՀ փոխվարչապետ Վաչե Գաբրիելյանն ընդունել էր ներդրողների խմբին, որոնց թվում եղել են գործարարներ Անգլիայից, Բուլղարիայից և Սլովակիայից: Պայմանավորվածություն էր ձեռք բերվել, որ հանդիպեն ևս մեկ անգամ՝ ներդրումների շուրջ քննարկումները և առաջարկությունները ի մի բերելու համար: Ներդրողները 6 ամիս ժամանակ են խնդրել` «Նաիրիտում» աուդիտ անելու և ներդրվող ֆինանսների ծավալը որոշելու համար, պայմանավորվել են ևս մեկ անգամ հանդիպել, սակայն հաջորդ հանդիպմանն անգամ Վաչե Գաբրիելյանը չի ընդունել ներդրողներին:
Ակնհայտ է, որ «Նաիրիտը» պարզապես չեն ցանկանում վերագործարկել: Ու դրանից հետո անմիջապես՝ հրդեհ «Նաիրիտում». պատահականությո՞ւն էր…
Կառավարության այս գործելաոճը հիշեցնում է Հայաստանի զբոսաշրջային տեսլականը՝ եկեք, մենք հրաշալի մշակութային օջախներ ունենք, եկեղեցիներ և այլն, սակայն զբոսաշրջիկները գալով Հայաստան՝ նախ առնչվում են մշակութային օջախների շուրջ խնամքով ցուցադրված աղբին, որից հետո աչքներին որևէ մշակութային չի երևում: Այդպես էլ ներդրումներն են՝ եկեք, ներդրումների համար հիանալի դաշտ ունենք, սակայն ներդրողներն առաջին առնչվում են ներդրումները խոչընդոտող աղբին, և սա արդեն սովորություն է դարձել: