Շողոքորթությունն ինչպես որ կա

Համացանցում է հայտնվել Նադեժդա Սարգսյանի 63-ամյակի հանդիսության տեսագրությունը, որտեղ գլխավոր գործող անձը Ռիտա Սարգսյանն է: Եթե նախապես չիմացվեր, որ հանդիսության հերոսուհին երգչուհին է, կարելի էր ենթադրել, որ հանդիսությունը նվիրված է Ռիտա Սարգսյանի մեծարմանը, հետևաբար մեծ շողոքորթությունը արդարացված կլիներ:

Ի դեպ, հանդիսությանը ներկա էր քաղաքապետարանի ավագանու անդամ Լևոն Իգիթյանը, ով հատկապես վերջին շրջանում հայտնի դարձավ իր հայհոյանքների «բարձրակարգ» դիապազոնով առ կանայք:

Կարդացեք նաև՝ Բոզերը՝ ըստ Լևոն Իգիթյանի

Տեսագրության ժամանակ նա ողջագուրվում է Ռիտա Սարգսյանի հետ, և չի բացառվում, որ հենց այդ մտերմությունն է նրա համար դռները բացել, ու հանրահռչակ «մտավորականին» հիմքեր տվել ՀՀԿ-ի համար անհաճո կանանց «բոզ» անվանել: Նա վստահ է, որ վայելում է Ռիտա Սարգսյանի հովանավորությունը, և իրեն թթու խոսք ասող չի լինի: Ահա այսպես է, որ տիկինն իրեն շրջապատել է բարձրակարգ մտավորականներով և յուրաքանչյուր միջոցառման հայտնվելով՝ այն վերածվում է տոնակատարություն առ Ռիտա Սարգսյան:

Ռիտա Սարգսյանին ծաղիկներ են նվիրում, Ռիտա Սարգսյանի հետ համբուրվում են, գրկախառնվում են: Զարմանալի է, որ այդ ամենը տիկնոջը չի հոգնեցնում. հասկանալ, որ քեզ շողոքորթներ են շրջապատել, աշխատում են քեզ մշտապես տեսադաշտում պահել ու անհրաժեշտության դեպքում օգտագործել քո՝ Ռիտա Սարգսյանի անունը՝ որպես պաշտպանիչ վահան… երևի թե ինչ-որ ժամանակ հոգնեցնում է:

Հատկապես Լևոն Իգիթյանը պետք է առնվազն վատ զգար իրեն՝ հանրայնորեն կնոջը հայհոյելու համար, բայց ոչ՝ նա բավականին աշխույժ ողջագուրվում է տիկնոջ հետ, զրուցում, եթե դա իհարկե, կարելի է զրույց անվանել, սակայն դա չէ կարևորը:

Տիկնոջը շրջապատող անձինք ստացել են բոլոր հնարավոր կոչումները, միջոցները` ունենալ լավ աշխատանք, լինել եթերում, լինել բեմերում, դրա համար պետք է նաև ժամանակ առ ժամանակ ծաղիկներ նվիրել տիրկնոջը, գովասանքներ ասել նրա հասցեին, գովել երաժշտական նուրբ ճաշակն ու տաղանդը, հայհոյել ընդդիմադիրներին, հատկապես ընդդիմադիր տիկնանց, և շուքը նրանց գլխից անպակաս կլինի:

Իսկ ովքեր չգիտեն շողոքորթել, նրանց ո′չ կոչումներ, ո′չ եթեր, ո′չ ապրելու կենսապայմաններ: Եթե շողոքորթելով հնարավոր է հասնել ճանաչման, թեկուզ ժամանակավոր և առանց տաղանդ, առանց համապատասխան ունակությունների` ինչո՞ւ ոչ:

Ահա այդպես էլ ապրում է մշակութային կյանքը. շողոքորթներին` ամեն ինչ, չշողոքորթներին` մշակույթն ու հայրենիքը:

NEWSPRESS.am