Էկոնոմիկայի փոխնախարարը երկնքից է ընկել

«Մենք գտնում ենք, որ Հայաստանի տնտեսությունը պետք է կողմնորոշված լինի դեպի արտահանում: Այն պետք է լինի մրցունակ, դիվերսիֆիկացված, երկարաժամկետ առումով ապահովի կայուն աճ»

Այդ մասին «Տնտեսական զարգացման վիճակը Հայաստանում. ՓՄՁ ոլորտ, արդյունաբերություն, ներդրումներ» թեմայով քննարկման ժամանակ ասել է տնտեսական զարգացման և ներդրումների փոխնախարար Տիգրան Խաչատրյանը:

Այս ձևակերպումն անկախությունից հետո ամենաքննարկված, ամենապահանջված և մշտապես ամենաակտուալ թեման է, սակայն, չգիտես ինչու, այդ մասին խոսվում է միայն ապառնի ժամանակով: Թվում է՝ արտահանման խնդրին առնչվող պաշտոնյաներն իրականությունը չեն շոշափում, չէ՞ որ մինչև այս պահը պետք էր խթանվեր արտահանումը, ունենալ մրցունակ, դիվերսիֆիկացված տնտեսություն և արտահանում, ապահովել կայուն աճ:

Ակնհայտ է, որ Տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարարությունում, բացի անվանափոխությունից, ոչինչ չի փոխվել. այս նախարարության բոլոր պաշտոնյաները նայում են դեպի մշուշոտ ապագան և ոչ մի խոսք՝ անցյալում չկատարած քայլերի, առավել ևս ներկայումս կատարվող իրական գործողությունների մասին: Բոլորը խոսքները մեկ արած սպասում են լուսավոր տնտեսական զարգացման և արտահանման ապագային:

Երբևէ որևէ կոնկրետ քայլ չի ձեռնարկվել՝ խթանելու արտահանող հատվածը, եթե ինչ-որ ապրանք արտահանվել է, ապա միայն մասնավորի ուժերով, դրանում նախարարությունը որևէ ներդրում չունի: Եվ որևէ անգամ պաշտոնյաներից մեկը չի խոսել, թե ինչու կոնկրետ քայլեր չեն արվել նախկինում, ինչու այժմ չեն կարողանում օգնել արտահանողներին և ինչու են միայն նայում 2040թվականը:

Կգա ժամանակ, և այն բոլոր պաշտոնյաները, որ երազում են լուսավոր տնտեսական ապագայի մասին, այդ լուսավոր դարաշրջանում կամ քաղաքականության մեջ չեն լինի, կամ որևէ պաշտոն չեն ունենա և նրանցից չեն հետաքրքրվի, թե ուր է նրանց երազած լուսավոր տնտեսական զարգացումը:

Այս պահին պետք է լուսավոր խոսքեր ասել լուսավոր ապագայի վերաբերյալ. ասվում է՝ ոչինչ ավելին, չի բացառվում, որ նաև Տիգրան Խաչատրյանի նման պաշտոնյաներին բարի խոսքեր ասելու համար տրվում է նախկին պաշտոնյաների համար գրված հարցազրույցի տեքստը, որը տարիներ շարունակ օգտագործվում է, թուղթը երևի թե մաշվել է, սակայն լուսաավոր տնտեսական ապագայի վերաբերյալ մտադրությունը՝ ոչ:

Լուսավոր ապագայի վերաբերյալ կոնցեպտները երբեք չեն հնանում, քանի որ ամեն պահից սկսած կարելի է ապագա ստեղծել, իսկ պաշտոնյաների ամենասիրած զբաղմունքը ջուր ծեծելն է և′ աշխատանք կա մեջ, և′ աշխատանքի առարկա: Ոչինչ, որ արդյունք չկա, այն երբեք էլ ակտուալ չի եղել. կարևորը խոսելն է աննյութեղեն, անշոշափ ու հեքիաթային իրողությունների մասին:

Սովորաբար, նման նախարարություններում հավաքվում է ոլորտի կարող ուժը, ոչ թե պաշտոնյաներն աշխատանքի են տեղավորում իրենց անձեռնահաս ժառանգությունը:

NEWSPRESS.am