Սոցապնախարարը տրնգի է պարում
Հայաստանը ժողովրդագրական խնդիր ունի. ըստ հաշվարկների՝ յուրաքանչյուր զույգ միջին հաշվով ունենում է 1,6 երեխա. անգամ երկու երեխա չի ունենում: Պետությունն ուղիներ է որոնում խթանելու ծնելիությունը: Այդպես են ասում, և ի՞նչ, մի ձեռքով փորձում են ծնելիությունը խթանել, մյուս կողմից՝ պարապ մարդիկ իրենց համար գործ են ստեղծում, բացի դրանից, նորաթուխ մայրիկների կյանքն են բարդացնում՝ բոլոր հնարավոր ձևերով:
Սոցապնախարարությունում չե′ն կերել, չե′ն խմել, ո′չ էլ քնել են և մտածել, թե ինչպես անեն, որ ամսական այն ողորմելի գումարը՝ 18 000 դրամը, որը տրվում է մինչև երկու տարեկան երեխաների մայրիկներին՝ չվճարել, և եթե մայրիկը ցանկանում է վերադառնալ աշխատանքի, ապա պետությունը վճարում է դայակի աշխատավարձի կեսը:
Հարց. իսկ ո՞վ է որոշելու, թե դայակը որքա՞ն աշխատավարձ է ստանալու, դայակների աշխատավարձը հարկվելու է, մայրիկներին սպասվում է անընդհատ թղթաբանություն, պետք է համապատասխան պայմանագիր կնքել դայակի հետ, ինչ-որ մեկը պիտի հաշվարկ անի, ինչ-որ մեկը պետք է այդ թղթերը տանի ուր որ հարկն է, «վայելի» ինչ-որ մեկի քմահաճույքները, սպասի, որ թղթերը ստորագրեն, տանեն-բերեն:
Կարճ ասած՝ Սոցապնախարար Արտեմ Ասատրյանը չեղած տեղից գործ է ստեղծել և′ իր համար, և′ մայրիկների, իսկ տարվա վերջում կամփոփի, որ Սոցապնախարարությունը տնտեսումներ է արել, իսկ արդյունքը սթրեսն է ու ծաղրը:
Եղած-չեղածը 18 հազար դրամ է պետությունը տալիս արձակուրդում գտնվող մայրիկներին, երբ փոքրիկի ծախսերը քառապատիկ և հնգապատիկ թանկ են, իմաստ ունի՞ մայրիկներին հերթական սթրեսի ենթարկել 18 հազար դրամի համար:
Իհարկե, Սոցապնախարարի մտադրությունը հրաշալի է՝ մայրիկների հաշվին տնտեսումներ անել և տարվա ամփոփման ժամանակ հպարտանել, թե՝ բյուջեն լցրել ենք:
Չմոռանանք, որ ժամանակ առաջ մոգոնել էին, որ աշխատող մայրիկների արձակուրդայինը բաշխվի չաշխատող մայրիկների վրա: Լավ, Սոցապնախարարությունում էլ ուրիշ գաղափարներ չկա՞ն, բացի մայրիկներին կողոպտելուց: Փոխարենը մայրիկներին արտոնություններ տան, նպաստի չափն ավելացնեն, որպեսզի շատ երեխաներ ունենան, կարողանան երեխաներին մեծացնել պատշաճ կերպով, հակառակը՝ փորձում են բյուջեի կուժն ու կուլան մայրիկների գլխին ջարդել:
Արտեմ Ասատրյանը մոռացել է սոցապ կաշառակեր պաշտոնյաների անվերջանալի շարանը, ոլորտի դրամաշնորհների և վարկերի փոշիացումները:
Գաղտնիք չէ, որ սոցիալական ոլորտն ամենակառումպացված ոլորտներից է. Արտեմ Ասատրյանը, փոխարենը ոլորտը կարգավորի, տրնգի է պարում: Որպես ի՞նչ: