Հայ քաղաքական վերնախավը քոչարի է թռնում
ԵՊՀ ուսանողների դասադուլը դեռևս շարունակվում՝ տարկետման իրավունքի վերականգնման համար: Փորձագետներ, մամուլ. փորձում են դասադուլի իրական «հերոսներին» գտնել:
Ակնհայտ է, որ դասադուլն ինքնաբուխ չէ, այլ ունի «կառավարիչ» կամ «կառավարիչներ»: Պարզվել է նաև, որ տարկետման իրավունքի սահմանափակման դեմ հանդես եկող դասադուլավորների շարքում ամենաակտիվը Դավիթ Պետրոսյանն է. նա «Ծառուկյան» դաշինքի պատգամավոր Գևորգ Պետրոսյանի որդին է: Եվ այստեղ խոսքն արդեն ոչ թե օրենքի ընդունման կամ չընդունման մասին է, այլ քաղաքականության:
Հիմնականում երկու տեսակետ կա, որ այս դասադուլի հետևում Սերժ Սարգսյանն է, ով ցանկանում է «վեր-վեր» թռնող Վիգեն Սարգսյանին իր տեղը ցույց տալ, իսկ երկրորդ տեսակետի համաձայն՝ դասադուլի հետևում կանգնած է վարչապետ Կարեն Կարապետյանը, որը դարձյալ Վիգեն Սարգսյանի հետ ինչ-ինչ խնդիրներ ունի՝ հիմնականում ապագայում վարչապետական աթոռի հետ կապված:
Ի դեպ, մամուլը նաև գրել էր, որ Սերժ Սարգսյանը ցանկանում է վարչապետին ևս իր տեղը ցույց տալ, և չի բացառվում, որ Կարեն Կարապետյանի՝ դասադուլի հետևում լինելը փչում է նախագահականից՝ քաղաքական նպատակներով:
Ինչ վերաբերում է այն բանին, որ Կարեն Կարապետյանն իրոք կանգնած լինի դասադուլավորների հետևում, ապա դարձյալ հնարավոր է. նա էլ կցանկանա ցուցադրել, թե լավ է սերտել հայկական քաղաքականության նրբությունները և «ժողովրդավարական» ցույցերի միջոցով տարբեր պահանջներ ներկայացնել՝ մենք ևս կարող ենք պարել հայկական քաղաքական պարը: Սա նման է ֆեյք էջերին, երբ ցանկանում են մի բան ասել, կամ հայհոյել, ուղիղ ասելու քաջություն չեն ունենում, մնում է «ֆեյքական քաջությունը»: Նման ֆեյքական հայ քաջերով ֆեյսբուքը լցված է:
Չի բացառվում, որ դասադուլի մեջ Սերժ Սարգսյանի մատը խառն է. նա, հնարավոր է, մամուլ «արտահոսած»՝ «հետևում Կարեն Կարապետյանն է» տողի դիրիժորն է: Այսպես գուցե նա խառնում է բոլորի խաղաքարտերը, միաժամանակ դաս տալիս «վեր-վեր» թռնող Վիգեն Սարգսյանին և է′լ ավելի «վեր-վեր» թռնող Կարեն Կարապետյանին:
Ի դեպ, բանակում ծառայելու մասին. գրանցված դեպք է, երբ երիտասարդը բանակում է ծառայել՝ 2 տարի պահել է հրամանատարի խոզերը: Այնպես որ՝ բանակում ծառայելը բազմաշերտ է. զինվոր կա դիրք է պահում, զինվոր կա տանկիստ է, զինվոր կա հակաօդային պաշտպանությունում է, զինվոր կա ճաշարանում է աշխատում, զինվոր էլ կա…:
Միով բանիվ՝ հայ քաղաքականությունը ոչ թե վերևից է գալիս, այլ ներքևից է բարձրանում, ուղղակի հայկական քաղաքականությունն ուրիշ է: