ՀՎԿ-ն զբաղվում է քաղաքական անբարոյականությամբ

Իշխանությունից ընդդիմություն, ընդդիմությունից դեպի իշխանություն «ջրի ճամփա» սարքած «Օրինաց երկիր»-ն այդպես էլ իրական «ճակատ» չունեցավ:

Կուսակցության նախագահ Արթուր Բաղդասարյանն իր պոպուլիստական հռետորաբանությամբ, թեև հենց սկզբից արժանացավ հասարակության համակրանքին, սակայն շատ չանցած, կորցրեց իր «ես»-ը. բոլորը հասկացան, որ ՕԵԿ առաջնորդի գեղեցիկ կաղապարի տակ «անդեմ» մարդն է թաքնված:

Ու փոխանակ ՕԵԿ ղեկավարը վերականգներ իր անունն ու դեմքը, կկվի նման փոխեց բույնը՝ ՕԵԿ-ից փախչելով դեպի «Հայկական վերածնունդ»: Բայց դրանով ՕԵԿ-ի ու նրա ղեկավար կազմի խարանված անունն ու խզմզված ճակատը չմաքրվեց:

«Այո»-ի ու «ոչ»-ի ճամբարներում թափառող, ընդդիմության անկողնուց դուրս եկած ու իշխանության անկողին մտած երեսփոխան այս կուսակցությունից այսօր միայն նրա ուրվականն է մնացել:

Մյուս կողմից էլ, թեև ՕԵԿ-ը դարձավ ՀՎԿ, փոխեց իր` թղթի վրա գրված գաղափարախոսություններն ու կազմը, հուշագիր ստորագրեց ու հետո դրժեց իր խոստումը և ի վերջո այդպես էլ չկողմնորոշվեց իր քաղաքական դիրքորոշման մեջ, սակայն բոլոր ժամանակներում էլ մնաց միևնույն սկզբունքին. ինչի գնով էլ լինի՝ աթոռը պահել իր տակին:

Ու այս նպատակակետին հասնելու համար էլ հենց ՕԵԿ-ից հարություն առած «ՀՎԿ» թափառախմբի ուրվականն այժմ դեգերում է երկնքի և երկրի միջև:

Այնպես որ՝ անիմաստ է խոսել ՕԵԿ-ի կամ ՀՎԿ-ի մասին՝ որպես ծանրակշիռ քաղաքական ուժի: Հատկապես երբ Հեղինե Բիշարյանն ինքն է մի առիթով տվել նման գործելաոճի գնահատականը՝ դա անբարոյականություն է, իսկ այն իրականացնողները՝ անբարոյականներ:

Այս տրամաբանությամբ էլ հենց կարելի է ասել, որ ՀՎԿ-ն զբաղվում է քաղաքական անբարոյականությամբ՝ ՀՀԿ անդամ, Վանաձորի քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանի և ՀՎԿ-ի միջև կնքված հուշագիրը վկա:

Արմինե Մկրտումյան