Կարեն Կարապետյան դպրոցականը, ուսանողը, դասախոսն ու վարչապետը. Մեդիամաքսի բացառիկ հարցազրույցը
Հայաստանի վարչապետ Կարեն Կարապետյանը բացառիկ հարցազրույց է տվել Մեդիամաքսին, որը ներկայացնում ենք հատվածաբար
…
– Պետպլանում աշխատելուն զուգահեռ դասավանդել եք Երեւանի պետական համալսարանում: Ի՞նչ առարկա եք դասավանդել:
– Երկու տարի դասավանդել եմ «Գծային ծրագրավորում» եւ «Օպտիմիզացիոն մեթոդներ» առարկաների գործնական մասը: Ձեզ մի «գաղտնիք» բացեմ`իմ ուսանողների թվում է եղել նաեւ Վաչե Գաբրիելյանը:
– ԵՊՀ-ում դասավանդում էիք բուհը ավարտելուց անմիջապես հետո: Երիտասարդ դասախոս լինելով՝ հե՞շտ էիք լեզու գտնում ուսանողների հետ:
– Մի «գաղտնիք» էլ բացեմ (ծիծաղում է-հեղ.): Այն կուրսում, որին դասավանդում էի, սովորում էր կրտսեր եղբայրս, եւ նա լավ «կապող օղակ» էր իմ եւ ուսանողների միջեւ:
…
– Իսկ որո՞նք են վարչապետի պաշտոնում աշխատելու ամենամեծ դրական ու բացասական կողմերը Ձեր համար:
– Այսպես ձեւակերպեմ՝ երբեմն դիսկոմֆորտի պատճառը ազատ ժամանակի բացակայությունն է: Դրա հետեւանքով հիմա շատ քիչ եմ կարդում, չնայած միշտ փորձել եմ շատ կարդալ, համերգների չեմ գնում, սպորտով քիչ եմ զբաղվում, թոռնիկիս կարող է օրերով չտեսնում՝ գործի գնալուց նա դեռ չի հասցնում արթնանալ, իսկ երբ վերադառնում եմ աշխատանքից՝ հիմնականում արդեն քնած է լինում: (Զրույցը կայացել էր նոյեմբերի 18-ին, երբ վարչապետի զույգ թոռնիկները դեռ չէին ծնվել-հեղ.): Իհարկե, սա ոչ միայն ինձ է բնորոշ, այլեւ բոլոր նրանց, ովքեր պատասխանատու պաշտոններ են զբաղեցնում կառավարման համակարգում:
Սա չափազանց հետաքրքիր ու պատասխանատու աշխատանք է: Ասել եմ եւ կարող եմ կրկնել՝ ցանկացած կառավարչի համար գերագույն հաճույք է ծառայել սեփական ժողովրդին ու երկրին:
…
– Ո՞րն է Ձեր ամենամեծ բացահայտումը վարչապետի պաշտոնում:
– Ես կցանկանայի, որ մեզանում պրագմատիզմն ու ռացիոնալ մտածողությունը ավելի լայն տարածում ունենան։ Թվում է, որ ելնելով այն դժվարություններից, որ տեսել է մեր ազգը պատմության ընթացքում՝ մենք պետք է չափազանց պրագմատիկ ազգ լինեինք: Որոշ հարցերում այդպես է, սակայն շատ հաճախ իլյուզիաներով ենք ապրում:
Այս պաշտոնում ինձ ամենաշատը զարմացրել է այն, որ պոպուլիզմը դարձել է ուժեղ գործոն: Շատ են մարդիկ, որոնք տեսախցիկի առջեւ մի բան են ասում, տեսախցիկից դուրս՝ այլ բան, իսկ իրականում մտածում՝ լրիվ այլ բան: Ինքս երբեւէ տեսախցիկի առջեւ չեմ ասել որեւէ բան, որին չեմ հավատացել: Չեմ փորձում որեւէ մեկին արհեստական դուր գալ, սուտ խոսելը սկզբունքորեն չեմ ընդունում: Լինում են դեպքեր, երբ ճիշտն ասել չես կարող, բայց, կարծում եմ, չկան դեպքեր, երբ պետք է սուտ խոսել:
Կարեն Կարապետյանի հետ զրուցել է Արա Թադեւոսյանը
Մանրամասները՝ կարդացեք սկզբնաղբյուր կայքում