Հայ գինեգործության պատասխանատուներն էշի ականջում մրափած են

Վրացական գինին ներառվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ որպես ամենահին գինի:

Իհարկե, հայտնի չէ, թե ինչպես է վրացական կողմին հաջողվել մոլորեցնել Գինեսի ռեկորդների գրքի հեղինակներին, սակայն այն, որ հենց Հայաստանում՝ Վայոց Ձորի մարզի Արենի գյուղի հարակից Թռչունների քարանձավում է գտնվել 6 հազար տարվա գինու հնձանը, հաստատված փաստ է: Սակայն պատասխանատուներն այս փաստը վերահանելու և զբոսաշրջային, պատմագրական, ճանաչողական նպատակներով աշխարհին ներկայացնելու փոխարեն զբաղված են միմիայն նեղ անձնական հարցեր լուծելով:

Առավելագույնը, որ հնարավոր է անել, զբոսաշրջային շրջայցեր կազմակերպելն է, իսկ այն մասով, որ կարելի է այս մասին պրոպագանդել, աշխարհին ներկայացնել և պաշտպանել Հայաստանի իրավունքները, ոչինչ չի արվել: Գիտնականներն իրենց գործն արել են, մնացել էր գործը Գյուղատնտեսության, Էկոնոմիկայի նախարարություններին և, վերջին հաշվով, կառավարությանը: Սակայն ոչ:

Կառավարությունը կա′մ զբաղված է տնտեսական աճի ցուցադրություններով, կա′մ գումարներ է մսխում ամենատարբեր անբովանդակ ծրագրերի վրա, զբաղված է վարկեր ներգրավվելով, կա′մ ազգային բրենդի ստեղծման վրա անիմաստ միլիոններ ծախսելով:

Իսկ այն, որ Հայաստանը հնարավոր էր ճանաչել գինու բնօրրանը, դրա համար բոլոր հիմքերը կային. պետք էր ունենալ պետության հոգածություն և գովազդ, սակայն պետական մակարդակով անգամ ֆիլմ չկա Հայաստանի՝ գինու բնօրրան  լինելու մասին, իսկ հակառակը՝ Վրաստանը ոչ միայն պրոպագանդում է վրացական գինին, պեղումներ է «ստեղծագործում», փող է ծախսում՝ երկիրը զբոսաշրջային ակտիվ տարածք դարձնելու համար, այլև այդ ուղղությամբ հետևողականորեն աշխատում է:

Եվ թող հայ գիտնականները միջազգային գիտական ամսագրերում հոդվածներ գրեն, որ Հայաստանը գինու բնօրրանն է, կամ էլ լոյալ վերաբերմունք դրսևորեն, որ դժվար է ասել, թե որ երկիրն է գինու բնօրրանը:

Մինչև հայ որոշ գիտնականները բարոյականություն էին խաղում, հայ զբոսաշրջության պատասխանատուները զբաղված են փող աշխատելով, կառավարությունն էլ` տնտեսական աճի ցուցադրություններով, Վրաստանն իրենն ասել է միջազգային ասպարեզում` երկիրը գրչի մեկ հարվածով դարձնելով գինու բնօրրան:

Հայաստանում անցկացվում են գինուն նվիրված համաժողովներ, գինու փառատոներ. դրանք միայն իրականացվում են գրպանները լցնելու համար. ոչ մի պետական մոտեցում չկա` երկիրը գինու հնագույն երկիրը միջազգային ասպարեզում ներկայացնելու համար: Իսկ վրացիներն արդեն արել են այն, ինչը հայերը կարող էին անել ի սկզբանե:

Իսկ ինչո՞ւ գինու հնագույն երկիրը որևէ մեկը չի ցանկանում ներկայացնել Հայաստանը, որովհետև այն ոլորտներում, որտեղ պետք է լինեին համապատասխան կոմպետենտ անհատներ, պարզապես սրա-նրա բարեկամներն են նստած, ովքեր ոչ գինուց են հասկանում, ոչ գինու մշակույթից, ոչ երկիր դեմք ասվածից:

Ոլորտն ամբողջովին հանձնված է անպատասխանատու, ոչ կոմպետենտ, աշխատանքից գաղափար չունեցողների ենթակայության, և ո՞վ շահեց: Իհարկե, Վրաստանը:

NEWSPRESS.am