Պարո՛ն նախարար, կլինի՞ մեր հաշվին մեզ լավություն չանեք

Ինչպես արդեն հայտնի է, խմելու ջրի սակագինը գալիք հունվարի 1-ից կբարձրանա 11.4 դրամով՝ 1 խմ մետրի արժեքը ներկայումս գործող 180 դրամի փոխարեն սահմանվել է 191.4 դրամ։

Եթե խնդրին հարևանցիորեն նայենք, ապա համատարած թանկացումների ֆոնին միակ մխիթարանքն այն է, որ կառավարությունը պատրաստվում է այդ տարբերությունը՝ 1 միլիարդ 289 միլիոն դրամը, սուբսիդավորել, ինչի արդյունքում շարքային քաղաքացին իր կաշվին թանկացումը չի զգա:

Բայց, ինչպես արդարացիորեն նկատել է տնտեսագետ պատգամավոր Սերգեյ Բագրատյանը, այսպես մինչև ո՞ւր: Եթե, օրինակ, մասնավորը՝ ի դեմ «Վեոլիա ջուր» ընկերության, 11 դրամ թանկացնելու փոխարեն որոշեր 22 դրամով թանկացնել, ապա կառավարությունը պետք է համապատասխան բարձր թի՞վ սուբսիդավորեր:

Այս դիտարկմանը Ֆինանսների նախարար Վարդան Արամյանը զավեշտալի պատասխան է տվել, թե բա՝ «բարի կամքի դրսևորում է այս սուբսիդավորումը»:

Նախարարը երևի մոռանում է, որ բյուջեի եկամուտների գլխավոր աղբյուրն ուղղակի կամ անուղղակի հարկերն են, որոնք կազմում են բյուջետային բոլոր եկամուտների 85-95%-ը և հիմնականում ընկնում են բանվոր-ծառայողների, գյուղացիների և ՓՄՁ-ների վրա:

Ի՞նչ է սա նշանակում. նախարարը մի կողմից շարքային քաղաքացուց հավաքագրում է հարկերը, թույլ է տալիս մասնավորին դեռևս միայն թղթի վրա գրված՝ ոլորտի բարելավմանը միտված պարտավորվածությունների կատարման համար թանկացնել ջրի սակագինը, իսկ մյուս կողմից՝ բարի կամք է դրսևորում և այդ նույն ժողովրդից հավաքագրված հարկերից սուբսիդավորում կատարում:

Ինչպե՞ս հասկանանք նախարարին, կլինի՞ մեր հաշվին մեզ լավություն չանեք:

NEWSPRESS.am