Կարեն Կարապետյանի քաղաքապե՞տն էր լավը, թե՞ վարչապետը

Կա մեկ ընդհանրություն Կարեն Կարապետյան քաղաքապետի և Կարեն Կարապետյան վարչապետի միջև. երկու դեպքում նա իր հետևից քաղաքականություն բերեց «գազավիկներին»: Մարդիկ, ովքեր երբևէ չէին եղել քաղաքականության մեջ և որոնց համար քաղաքականություն ասվածը գազի գրասենյակում աշխատելն է, որտեղ աշխատավարձերը բարձր են, պատասխանատվությունը՝ քիչ, ռուսական ընկերության առավելությունները գումարած:

Ի դեպ, հենց քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանը կրկին հրապարակ հանեց ճարտարապետ Նարեկ Սարգսյանին, ում վթարային վարկանիշը վերելք է ապրում մինչև օրս:

Հենց Կարեն Կարապետյանը Կենդանաբանական այգու տնօրեն նշանակեց Ռուբեն Խաչատրյանին, ով ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի եղբոր՝ Լևոն Սարգսյանի սանիկն է: Ինչպես գիտենք, կենդանաբանական այգու հետ կապված բազմաթիվ խնդիրներ կան՝ սկսած կենդանիների «անհասկանալի» կորուստներից՝ մինչև որտեղ ֆինանս կա:

Մետրոն 100 տոկոսով թանկացավ, մոտ 1000 կրպակ ապամոնտաժվեց, և մարդիկ մնացին անգործ: Նա սահմանափակեց մարզերից Երևան մտնող ավտոբուսների անցնելիք ճանապարհը՝ միաժամանակ չնվազեցնելով սակագները, և այժմ մարզերից Երևան են հասնում՝ վճարելով 30-40 տոկոսով ավելի, իսկ դրանից մայրաքաղաքի խցանումների պատկերը չի փոխվել: Մարզային ավտոբուսների փոխարեն հենց նույն փողոցներում կարմիր գծերն են իշխում, որոնք խոչընդոտում են տրանսպորտի կանոնավոր երթևեկը: Այսինքն՝ հանուն կարմիր գծերի՝ նա ստիպեց մարզաբնակներին լրացուցիչ վճարել՝ մայրաքաղաք հասնելու համար:

Վերադառնանք վարչապետ Կարապետյանին: Ինչպես Երևանի քաղաքապետ ժամանակ, այս անգամ ևս սակայն այս անգամ մեծ ծավալով, կառավարություն բերեց «գազավիկներին»: Իհարկե, գազավիկների շրջանում նրան ոչ բոլորն են ծանոթներ կամ մտերիմներ, սակայն հարազատ գազի գրասենյակի հոտն ու բույրն է տեղավորվել կառավարությունում՝ ինչպես քաղաքապետարանում էր:

Վարչապետի վերջին նորամուծությունը: Ամանորին հանրությունը մի քանի օր հանգստանում էր և հենց Ամանորն է այն միակ տոնական շրջանը, որտեղ բոլորն ի սրտե ուրախանում և հանգստանում են: Ինչպես հայտնի է, Կարեն Կարապետյանի կառավարությունը կրճատել է Ամանորի հանգստյան օրերը՝ միայն երկու օր պահպանելով:

Ուսուցիչների աշխատավարձերը 2018-ից 5 հազարով կկրճատվեն՝ համատարած թանկացումների և աղքատության ֆոնին:

Հենց նրա մտերիմ-գազավիկներն են, որ խառնաշփոթ են առաջացրել սննդի անվտանգության, հարկային և մաքսային, առողջապահական, տեղական ինքնակառավարման ոլորտներում:

Գրեթե բոլոր ոլորտներում կրճատումներ են գնում՝ օպտիմալացվում է ինչ հանրավոր է, մարդիկ մնում են անգործ, իսկ պետական ապարատի ծախսերը հակառակը՝ աճում են:

Ի վերջո, վարչապետության ժամանակ էր, որ նա Կարեն Կարապետյանից վերաճեց ՀՀԿ-ականի, և ի հայտ եկան նրա քաղաքական նկրտումները:

Բացի «գազավիկի» կենսագրությունից, ընդհանրությունը «դրայվն» է, որը չի փոխվել, սակայն, ինչպես ցույց տվեց ժամանակը, այդ «դրայվից» երկրի համար օգուտ չկա՝ դրանից կա՛մ կրճատումներ են, կա՛մ նվազումներ, կա՛մ թանկացումներ: Այդ «դրայվ» կոչվածը Կարեն Կարապետյանի իմիջն է՝ ոչինչ ավելի. ուր գնացել է, իր հետևից տարել է գազավիկներին, որ իր համար իմիջ ապահովեն:

Իսկ արդյոք 1 մլն աղքատ ունեցող երկրին պե՞տք է գազավիկի իմիջը՝ որպես հոգևոր սնունդ Ամանորի սեղանին…

NEWSPRESS.am