Երբ փողոցն անցնելը շահումի պես մի բան է․ Թբիլիսյան խճուղում լուսակիրներ են հարկավո՛ր, պարոնա՛յք ղեկավարներ
Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղում տեղի է ունեցել հերթական վրաերթը։ 34-ամյա վարորդն իր «Opel Vita» մակնիշի ավտոմեքենայով վրաերթի է ենթարկել 86-ամյա քաղաքացուն։ Վերջինիս վիճակը ծանր է։
Նրանց համար, ովքեր չգիտեն, տեղեկացնենք, որ Թբիլիսյան խճուղին սկիզբ է առնում «Ռայկոմ» թաղամասից և Շամպայն-գինու գործարանի մոտով դուրս գալիս քաղաքից դեպի Սևան։ Խճուղու ներքևի հատվածում գտնվում է Արաբկիր վարչական շրջանը, որին էլ հենց պատկանում է այն։
Այս խճուղում առավել քան շատ են ավտոպատահարներն ու հատկապես վրաերթերը, և դրա պատճառը մեկն է՝ լուսակիրների բացակայությունը։
Այսպես՝ Թբիլիսյան խճուղու 3 տարբեր հատվածներում կան նշագծված անցումներ և կանգառներ, սակայն լուսակիրներ չկա։
Մահվան ելքով վրաերթերն այստեղ անպակաս են, քանի որ, թեև վարորդները տեսնում են նշագծված անցումը՝ «զեբրան», սակայն ո՛չ արգելակում են, ու ո՛չ էլ դանդաղեցնում ընթացքը․ մտավախություն չունեն՝ չկան արագաչափեր, չկան լուսակիրներ։
Ու ստացվում է, որ փողոցն անցնելու համար սպասում ես այնքան, մինչև մեքենաների հոսքը նվազի։ Մինչդեռ այդ ընթացքում դիմացի կանգառում կանգնած երթուղային տաքսին սպասում է, թե երբ քեզ վերջապես կհաջողվի անցնել փողոցն ու նստել երթուղային։
Այնպես որ, ինչպես տեղի բնակիչներն են նկատում՝ Թբիլիսյան խղճուղում փողոց անցնելը շահումի պես մի բան է։ Ինքս այդ տարածքում արդեն երկու անգամ փողոցն անցնելիս՝ երջանիկ դիպվածով, ողջ եմ մնացել։ Մեքենան այնքան արագ էր սլանում, որ չհասցրի փողոցն անցնել ու մինչ վախեցած կանգնած սպասում էի մեքենան անցնի, վարորդը որոշեց կտրուկ արգելակել, ինչի հետևանքով տեղում պտույտ գործեց ու հարվածեց կանգառում կանգնած ու ինձ սպասող երթուղային տաքսուն։
Մի խոսքով՝ նման դեպքերը շատ են այս փողոցում ու ոչ ոք չի փորձում իրավիճակին տեր կանգնել։
Պարզվում է, որ լուսակիրների տեղադրման հարցը գտնվում է ոստիկանության տիրույթում և իրականացվում է արտաբյուջետային ծախսերի հաշվին։ Այսինքն՝ լուսակիրներ տեղադրելու համար կոնկրետ գումարներ նախատեսված չեն։
Անկեղծ լինելու համար պետք է նշենք, որ ոստիկանության գործառույթն իրականում այստեղ դրսևորվում է ո՛չ թե որպես լուսակիր տեղադրողի, այլ երթևեկությունը վերահսկողի կարգավիճակում։ Ու ավելի նպատակային է և տրամաբանական, եթե լուսակիրների տեղադրման գործով զբաղվի քաղաքապետարանը, հատկապես երբ լուսակիրների անսարքության ու փողոցների վերանորոգման ծախսերն ընդգրկված են հենց քաղաքապետարանի բյուջեում։
Բայց եթե նույնիսկ ընդգրկված էլ չլինեին, ապա դա չի նշանակում, որ մի կողմից քաղաքապետարանի, մյուս կողմից Արաբկիր վարչական շրջանի թաղապետարանի ղեկավարությունները պետք է իրենցից հեռացնեն խնդիրն ու ձեռքերը ծալած սպասեն, թե դեռ քանի դժբախտ պատահար ու զոհ է լինելու։
Այստեղ հարկավոր է միայն բարի կամքի դրսևորում, պարոնա՛յք ղեկավարներ։
Հարկ եմ համարում նաև նկատել, որ հենց Թբիլիսյան խճուղում է գտնվում մայրաքաղաքի ամանորյա խրախճանքի վայրերից մեկը ու այստեղ, հատկապես այս օրերին խցանումներն ու պատահարներն զգալիորեն ավելանում են։
Ինչ խոսք, տոնական զարդարված քաղաքը գեղեցիկ է ու աչք է շոյում, բայց քաղաքի ձևավորման համար նախատեսված լույսերը վառելուց առաջ, պետք է վառվեն լուսակիրների լույսերը, որպեսզի տոնական շքերթը չվերածվի սգո թափորի։
Արմինե Մկրտումյան