Սպորտի փոխնախարարը խուսանավում է․ լավագույն տասնյակն ընտրվել է պատահականության սկզբունքով

Երևանի Դեմիրճյանի անվան համալիրում կազմակերպված լավագույն մարզական 10-յակի պարգևատրման արարողությունից հետո, լրագրողների հետ զրույցում, հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտիկ Արթուր Ալեքսանյանն անընդունելի է համարել լավագույն մարզիկների ընտրության կարգը։

Նա մասնավորապես ասել է․

«Ինձ համար մեծ պատիվ է կրկին լինել լավագույն տասնյակում, բայց ես համաձայն չեմ այս արդյունքների հետ: Մենք այս տարի ունեինք աշխարհի, Եվրոպայի մեդալակիրներ, որոնք դուրս մնացին այս ցուցակից: Իմ կարծիքով` սպորտի նախարարության մեղքով է այսպես ստացվել, երևի սխալ են կազմակերպել քվեարկությունը: Եթե սպորտի փոխնախարարն ասում է` արդար է, դրա արդարը ո՞րն է… Եթե աշխարհի մրցանակակիրը չի լինում 10 լավագույնների մեջ, մենք էլ ոչ Ռուսաստան ենք, ոչ էլ Ամերիկա, որ ունենանք աշխարհի 20 մեդալակիր: Ընդամենը տասը լավագույն է ընտրվում, պետք է արժանի մարզիկներն ընդգրկվեն այդ ցուցակում»։

ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի փոխնախարար Արսեն Քարամյանը չի ընդունել Արթուր Ալեքսանյանի մեղադրանքները։ Նա հայտարարել է․

«Ես չեմ մեկնաբանի մասնավոր կարծիքներ, նույնիսկ օլիմպիական չեմպիոնի կարծիքը: Դա ինձ համար մասնավոր կարծիք է․․․»։

Նախ․ իրականում Արթուր Ալեքսանյանը, թեկուզ որպես մասնավոր, ինչպես նրան փախնախարարն է համարում, ունի ասելիք, որի հետ պետք է հաշվի նստել։

Սական դրա փոխարեն փոխնախարար Քարամյանն անհասկանալի տրամաբանությամբ Արթուրին դիտարկում որպես մասնավոր։ Նա երևի չի հաշվարկել, որ նույն այդ Արթուրն Օլիմպիական խաղերի, աշխարհի եռակի և Եվրոպայի չեմպիոն է։ Նա աշխարհում ներկայացրել է Հայաստանն ու պատվով է ներկայացրել, և իր ներկայացմամբ բարձր կարծիք ձևավորել մեր երկրի սպորտի նախարարության մակարդակի մասին։ Այն նախարարության, որից այն կողմ, փոխնախարարի որակմամբ, պարզվում է նա «մասնավոր է»։

Սա մի կողմից, մյուս կողմից էլ, անկեղծ լինելու համար պետք է նշենք, որ փոխնախարարն այս հայտարարությամբ հակասել է ինքն իրեն։ Քանի որ նա մեկն է նախարարության այն մարդկանցից, ում որոշմամբ լավագույն մարզիկներին ընտրել են հենց հիշյալ մասնավորները՝ հասարակությունը, ժողովուրդը և լրագրողները, որ նույն հասարակության անդամներ են ու մասնավոր։

Հարկ է նկատել, որ նախարարությունը ներկայացրել է 25 մարզիկների անուններ, որոնցից 10 լավագույնն ընտրվել են պարզապես մարզասեր հասարակության SMS հաղորդագրությունների միջոցով: Տրամաբանական է, որ այդ հաղորդագրությունները կարող էին լինել սյուբեկտիվ․ որևէ մարզիկի անունով մարդիկ կարող էին քվեարկել ո՛չ թե այն բանի համար, որ նա իսկապես լավագույնն է, այլ պարզապես, որ կա համակրանք։ Այստեղ կարող էր գործի դրվել նաև խնամի-բարեկամ գործոնը։

Այլ կերպ ասած՝ լավագույնների ընտրության կարգն ի սկզբանե նախարարությունը ճիշտ չի սահմանել։ Չեն նշվել նաև կոնկրետ մարզաձևերը, այլ ընդհանուր բոլոր մարզաձևի համար հայտարարվել է 10 մարզիկի մրցույթ․․․

Մի խոսքով՝ այս և սրա նման էլի բացթողումներ են եղել, ինչի հետևանքով մարզիկների ընտրությունը եղել է պատահականության սկզբունքով։

Չի բացառվում, որ նախարարությունում էլ արդեն հասկանում են դա, բայց եղել է այն, ինչ եղել է։ Ու հիմա սխալը խոստովանելու և դրա շտկման ուղղությամբ հաջորդ տարի աշխատելու խոստման փոխարեն, փոխնախարարը գործի է դրել իր մեղադրողի բառապաշարը, ու որոշել է «մասնավորի կարծիքը չմեկնաբանել»։

Սա, իհարկե, պատասխանատվությունից խուսանավելու ամենահեշտ տարբերակն է, բայց հարկ է նկատել, որ դրանով ավելի խելացի չես երևում, հատկապես երբ պատասխանատվությունից խուսափում են միայն անհաջողակները։

Արմինե Մկրտումյան