Փրկեա օտարամոլութենե․ Արմեն Սարգսյան
Ամենայն հավանականությամբ, ՀՀ 3-րդ նախագահ Սերժ Սարգսյանը կշարունակի ղեկավարել երկիրը. երկրի 4-րդ նախագահի` ՀՀԿ-ի թեկնածությունն արդեն կա՝ նախկին վարչապետ Արմեն Սարգսյանը, իսկ Սերժ Սարգսյանը կնշանակվի վարչապետի պաշտոնում՝ ամենայն հավանականությամբ։
Սովորաբար, ոչ դեմոկրատ երկրներում են ղեկավարները ցմահ թագավորում․ հետաքրքիր է՝ այս ֆոնին ինչպես է դիտվում Հայաստանը․ բռնապետությո՞ւն, թե՞ ի վերջո ժողովրդավարական միտումներ ցուցանող երկիր։
Բացի այն, որ Սերժ Սարգսյանը կրկին ղեկավարելու է երկիրն՝ այս անգամ որպես վարչապետ, քանի որ սահմանադրական փոփոխություններն ուժի մեջ են մտնելու, և երկիրը ղեկն անցնելու է վարչապետին, նա թեկնածու է գտել ՀՀ նախագահի համար՝ Արմեն Սարգսյանին։ Իսկ այն, որ վերջին շրջանում Արմեն Սարգսյանի ընտանիքի վերաբերյալ սկսեցին տարբեր տեղեկություններ շրջանառվել մամուլում, խոսում է Սարգսյանին որպես արդեն ընտրված նախագահ լինելու մասին․ «ուզում եք նա է, չեք ուզում՝ նա է» սկզբունքով։ Մի կողմ, թե ինչ շահ ունի Սերժ Սարգսյանն Արմեն Սարգսյանին ՀՀ նախագահ նշանակելուց, սակայն հարց է առաջանում՝ անգլիական բարքերով առաջնորդվող անձը կարո՞ղ է Հայաստանի նախագահ դառնալ։
Հիշեցնենք, որ Արմեն Սարգսյանի որդիները հայտարարել են, որն իրենք բրիտանացիներ են, իսկ թոռների շփման լեզուն անգլերենն է։ Ի դեպ, թեև վերջին շրջանում բոլոր հնարավոր միջոցներով հերքվում է, որ ժամանակին Վազգեն Սարգսյանն ապտակել էր Արմեն Սարգսյանին, որն էլ դրանից հետո մեկնել էր Լոնդոն, սակայն ժամանակին այս լուրը առավել քան հավաստի էր։
Ինչ վերաբերում է տղաներին․ եթե նրանք հայտարարել են, որ բրիտանացիներ են, ընտանիքում խոսում են անգլերեն, ապա Հայաստանին պակասում էր միայն օտարամոլ ղեկավարը՝ իր բոլոր հետևանքներով։
Բացի այդ, Ա․ Սարգսյանն Ամուլսարի ոսկու հանքը շահագործողներից մեկն է, իսկ այս ծրագիրը սպառնում է Ջերմուկի տարածաշրջանին, անգամ Ջերմուկի հանքային աղբյուրներին․ բնապահպաններն ամեն կերպ պայքարում են շահագործման դեմ, սակայն բոլոր բողոքներն ի չիք դարձան. շահագործումը շարունակվում է։ Այդպես էլ լինելու է նաև հետագայում, եթե Արմեն Սարգսյանը նախագահ դառնա․ յուրաքանչյուր խնդիր, որը երկրի համար կործանարար է լինելու, միևնույնն է, իրականացվելու է, քանի որ Հայաստանը գնում է արևելյան բռնապետական երկրին հատուկ կառավարման համակարգի ճանապարհով՝ դեմոկրատիայի շուքին տակ։