Սարգիս Հացպանյան. Ինչպես ազգի նվիրյալին դարձրին «պետանվտանգությանը սպառնացող տարր»
Սարգիս Հացպանյանը մահացավ 55 տարեկանում. մարդ, ով իր կյանքը նվիրել էր հայրենիքին՝ բառի իսկական իմաստով, ոչ միայն նվիրյալ, այլ նաև ազնիվ անձնավորություն, ում դիպուկ արտահայտությունները, քննադատությունն, իհարկե, միանշանակ չէր ընդունվում Հայաստանում:
Նրա հայտնի լուսանկարն ադրբեջանցի տատիկի հետ հայ ազատամարտիկի խորհրդանիշն է դարձել և խոսում է Հացպանյան մարդու տեսակի մասին: Իսկ ինչպե՞ս գնահատվեց այս տեսակը. 2008-ի մարտի մեկին դժգոհության մասնակիցների շարքում էր նաև նա, և քանի որ այն ժամանակ դեռևս նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը վախենում էր Հացպանյանից, ստեղծագործեցին «սուտ մատնություն» և ազգի նվիրյալին բանտարկեցին 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: Հայրենիք սիրելը, հայրենիքին նվիրվելը Հայաստանում այդքան էլ հեշտ չէ, ավելի հեշտ է դատարկ ու սին ձոներ նվիրել երկրին, քան զգալ երկրի հասցրած ծանր հարվածները:
Նշենք, որ Հացպանյանի քննադատությունների թիրախը Հայաստանում խաբեությունն էր ու ստախոսությունը, և այդ քննադատությունները վերաբերում էին երեք նախագահների ժամանակաշրջանին էլ:
Մի առիթով Սարգիս Հացպանյանն անդրադարձել է «Հայաստան համահայկական հիմնադրամի» աշխատանքներին՝ նշելով, որ մարդիկ կան, որ առանց կոպեկի մտել են հիմնադրամ՝ հարստացած դուրս եկել, իսկ ո՞ւմ հաշվին. հարցնում է նա:
Հացպանյանի հանգանակած գումարներով Արցախում դպրոց է կառուցվել 150 հազար դոլարով՝ այն դեպքում, երբ և՛ Հայաստանից, և՛ Արցախից 600 հազար դոլար գումար են ուզել՝ նույն դպրոցի կառուցման համար. «Պետք է հոգով հարուստ լինել, ոչ թե փողով»,- ասում է նա, սակայն, ինչպես հասկանում եք, նրա գաղափարների հետնորդներ Հայաստանում, հատկապես իշխանական օղակներում, քիչ կան:
Ի դեպ, անդրադառնանք սուտ մատնության մեղադրանքին. եթե ցանկանում են որևէ մեկին բանտարկել, ապա բավական է օգտագործել անձի որևէ հայտարարություն՝ այն վերաձևակերպելով սուտ մատնության և բանտարկել. այս պրակտիկան բավականին արդյունավետ է:
Չմոռանանք՝ հենց Ռոբերտ Քոչարյանի հրամանով է Սարգիս Հացպանյանը զրկվել ՀՀ-ում ապրելու իրավունքից: Ազգի նվիրյալը, ազատամարտիկը, հայրենասերը, ազնվագույն մարդը ինչպես գրչի մեկ հարվածով դարձավ «պետական անվտանգությանը սպառնացող տարր»:
Ահա այսպես է երկիրը կուլ տալիս իր նվիրյալներին: Օգտագործում են երկրի անունը՝ սեփական շահերից ելնելով: Նրան չներվեցին համարձակ ելույթները, ՀՀ իշխանություններին քննադատելը, երկրի իշխանավորների ագահության, ընչաքաղցության, ցուցամոլության մասին բարձրաձայնելը, և չի բացառվում, որ 55 տարեկանում մահանալու պատճառը Սարգիս Հացպանյանի բանտարկությունն էր, և նրա մահը երկրի խղճին է: