Հեքիաթ նոր նախագահի մասին

Վաղուց, շատ վաղուց, երբ երկինքը հասնում էր երկրին, այդ երկրի և երկրի միջև ապրում էր մեկ մարդ: Նա պարզապես մարդ էր իրեն համար, սակայն մեկ օր նա ձանձրացավ և մեկնեց աշխարհեաշխարհ՝ այլ մարդկանց հանդիպելու: Գնաց, հանդիպեց, սակայն հոգնեց մեկ գեղեցիկ օր և դարձավ նախապատմական երկրի վարչապետ, ընդամենը երեք ամսով։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական անալիզներ էր անում իր փոքրիկ հեռավոր հյուղակում, երբ հոգնած հայտնվեց կառավարության ղեկավարի գահավորակին՝ երեք ամսով։

Բագրատյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Էջմիածնի քաղաքապետի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Թեև գահավորակը նրան հետաքրքրեց, սակայն ֆիզիկոս-մաթեմատիկոս-աստղագետն իր կյանքը, երեքամսյա վարչապետությունից հետո որոշեց անցկացնել եվրոպական երկնքի հյուղակում, այնտեղ հով է՝ ապահով է։

Տիգրան Սարգսյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Գեներալի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Փիլիսոփան, գիտնականը, դասախոս-երեքամսյա վարչապետը որոշեց լավ զգալ իրեն եվրոպական հյուղակի ձեղնահարկում, բիզնեսներ հիմնեց, դասախոս-պրոֆեսորի կոչում նվաճեց, աստղագետ-հոգաբարձու դարձավ, փորձեց ապրել յոթերորդ երկնքում։

Ասում են, որ նա իր նախորդ երկրից իր հաջորդ երկիր կանաչ սպիտակեղեն էր տանում՝ լվանալու, մաքուր-մաքուր, ո՛չ գույնն էր թափվում, ո՛չ սպիտակեղենն էր վերադարձնում և այսպես երկար ու ձիգ տարիներ։

Շարմազանովի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Լֆիկի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Իհարկե, շատ քչերը գիտեին, որ նա սև աշխատանքով է լվացքատուն բացել ու աշխատում, բոլորը տեսնում էին նրա երեքամսյա վարչապետությունը, անթիվ- անհամար դեսպանությունների աթոռակալությունները, գիտական տրակտատները, սակայն լվացքատունը՝ մի քանի հոգի։

Ու այս լվացքատան նախկին վարչապետը մեկ օր որոշեց դարձի գալ և փակել լվացքատունը, իսկ հայրենիքում բացել նոր պետություն, որի գլուխը կկանգնի հենց ինքը՝ լվացքատան ղեկավարը․ այդպես էր պատկերացնում իր կյանքը։

Գալուստ Սահակյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Հովիկ Աբրահամյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ

Պատմում են, որ նա ուներ երկար ու ձիգ լվացքատան ղեկավարի պրակտիկա, ուներ կանաչ լվացած-մաքուր սպիտակեղեն, ուներ կոչումներ, ուներ, ի վերջո, ընտանիք, որի համար առաջինն էր, միակն էր, անկրկնելին։

Հիմա այս լվացքատան ղեկավարի համար նոր երկիրը թեև փոքր էր, սակայն կարևոր, իհարկե նա որոշել էր այլևս փակել լվացքատունը, սակայն իր փոքրիկ երկրում նախագահության աթոռակը նրան խոստացել էին լվացքատան անցած հիշողությունների, ներկա իրողությունների համար։

Գեղամյանի մասին հեքիաթն՝ այստեղ
Տարոնի մասին հեքիաթ

Ժամանակ անցավ ու մարգարեները երազ տեսան, որ նորաթուխ նախագահը կարողացել է ստեղծել իր փոքրիկ երկիրը, կարողացել էլ նաև բացել արդեն համընդհանուր լվացքատուն՝ թեև համոզելով, սակայն արդեն ոչ թե կանաչ, այլ պարզապես կեղտոտ սպիտակեղեն էր լվանում։