Տարոն Մարգարյանի օդափոխիչ համակարգը խանգարվել է

Օրերս քաղաքապետարանում կոյուղաջրի հետ կապված միջադեպը դեռ երկար արձագանքներ կունենա հանրության մեջ: Նմանատիպ դեքպեր գրեթե բոլոր երկրներում լինում են՝ սկսած նախագահի վրա կոշիկ նետելուց, մինչև ձու կամ մայոնեզ նետել:

Միջազգային հանրությունը հանդուրժողաբար է նայում նման միջադեպերին, քանի որ յուրաքանչյուր այլախոհի, եթե ձերբակալեն կամ ծեծեն, ապա ստիպված կլինեն բնակչությանը պահել բանտերում: Հատկապես քաղաքական գործիչները նման միջադեպերն ընկալում են որպես հասարակության այս կամ այն շերտի դժգոհությունը կառավարելու, տնտեսական քաղաքականության, սոցիալական, առողջապահական խնդիրների առնչությամբ, իսկ Հայաստանի պարագայում:

Եթե Տարոն Մարգարյանին հնարավորություն տրվեր, ապա նա «Երկիր Ծիրանիի» կանանց բանտ կնետեր՝ ցմահ, քանի որ երկար տարիներ ՀՀԿ-ն, լինելով իշխանության գլուխ, սովորել են անպատժելիության՝ թե՛ մեքենա վարելիս, թե՛ գերատեսչության բյուջեները ծրագրավորելիս, թե՛ բնակչության հարկերի հաշվին ապրելիս. կարճ ասած՝ սովոր են ապրել հոռի կյանքով պետության հաշվին:

Եթե որևէ փոշեհատիկ Տարոն Մարգարյանի վրա նետվեր փողոցում կամ հանրահավաքի ժամանակ, հավատացե՛ք՝ այդ մարդուն ցմահ ազատազրկման կենթարկեին։ Սա է առայժմ Հայաստանի դեմոկրատիա կոչվածը, իսկ քաղաքապետարանում պարզապես ՀՀԿ տղամարդիկ հաշվեհարդար էին տեսնում կանանց հետ՝ ենթագիտակցաբար հասկանալով, որ հետո չեն կարող, իսկ սովորական քաղաքացիներին պարզապես փոշեհատիկ կդարձնեին:

Իհարկե, հետո այդ «դեմոկրատիան» շարունակվել է. «Երկիր Ծիրանիի» կանանց աշխատանքային մեքենան Տարոն Մարգարյանի հրամանով չեն թողնել կայանվի քաղաքապետարանի կայանատեղիում. քաղաքապետարանը պետական կառույց է, կայանատեղին՝ նույնպես։ Այն չի կառուցվել ո՛չ Տարոն Մարգարյանի, ո՛չ էլ նրա մերձավորների փողերով, այլ հանրության, բնակչության, իսկ հանրային տարածքում մասնավոր արգելքն արդեն միապետական դրսևորում է:

Կանայք համարձակվել են միահեծան տիրակալին դեմ գնալ և ստացել են հնարավորինս «դեմոկրատական» պատասխան՝ չեն սպանվել, չեն բանտարկվել, պարզապես թեթև ծեծվել են:

Պարզ է, որ հայրենի քաղաքական դաշտը քաղաքական գործիչների կարիք ունի, պրոֆեսիոնալների, սակայն ոչ այնպիսի մարդկանց, ովքեր փողի, կապերի, անցյալի և տարբեր այլ պատճառներով հայտնվում են մի վայրում, որն իրենց չէ, ու սկսում են բռնատիրական կարգեր սահմանել:

Ընտրված չլինելով ժողովրդավարական սկզբունքներով՝ չեն կարող անհանգստանալ և լուծել հանրային կարևորության հարցերը․ ահա քաղաքապետարանում այդպիսի իրավիճակ է: Տարոն Մարգարյանը մեղավոր չէ, որ ընտրվել կամ նշանակվել է ոչ ժողովրդավարական միջոցներով, ծախսում է քաղաքապետարանի բյուջեն՝ ըստ իր հայեցողության և նրան խանգարող չկա, իսկ կանանց աննշան ընդվզումների համար՝ առնվազն մահապատիժ է սահմանել. ինչպես են համարձակվել խանգարել Նորին Մեծության օդափոխիչ համակարգը:

NEWSPRESS.am