Բնապահպանության նախարարության հերթական քյանդրբազությունը. անտառից փայ են մտնելու

Վարչական իրավախախտումների մասին օրենսգիրքը սահմանում է տուգանք՝ առանց թույլտվության, ինքնագլուխ` հատապտուղներ և վայրի պտուղներ հավաքելու համար:

Սա նշանակում է՝ եթե գյուղացին որոշել է գնալ անտառ և մորի, մոռ, մոշ կամ ընկույզ հավաքել` դրանք վաճառելու և իր գոյությունը պահպանելու համար, պետք է վճարի 1000-5000 դրամ:

Այս պայծառափայլ գաղափարի հեղինակը Բնապահպանության նախարարությունն է. թե կոնկրետ ո՞վ՝ այս պարագայում էական չէ: Էական է այն, որ, հավանաբար, խնդրին սոցիալական երանգ չտալու համար, տուգանք սահմանվել է նաև պաշտոնատար անձանց նկատմամբ՝ 20-25 000 դրամի չափով: Իբր՝ տեսե՛ք, ժողովո՛ւրդ, պաշտոնյաներին ավելի շատ ենք տուգանելու:

Ոչ ոք հիմար չէ, և բոլորն են հասկանում, որ ոչ մի պաշտոնյա չի գնում անտառ պտուղներ հավաքելու:

Ասենք կարո՞ղ եք պատկերացնել Էդուարդ Շարմազանովին՝ զամբյուղը ձեռքին մորի հավաքելիս կամ Արծվիկ Մինասյանին՝ փշատ հավաքելիս, Հակոբ Հակոբյանին՝ դույլի մեջ հաղարջ ու մոշ հավաքելիս և կամ էլ թեկուզ հենց Կարեն Կարապետյանին՝ իր թիկնազորով ելակ հավաքելիս:

Այս ամենի վրա, իհարկե, կարելի էր մի լավ ծիծաղել, եթե իրականում պատկերն այդքան տխուր ու ողբերգական չլիներ:

Իբր քիչ էր, որ նպաստների ու թոշակների հաշվին բյուջե են լցնում ու փորձում տնտեսական աճ ապահովել ու մի բան էլ հայտարարում, թե տնտեսական աճը թույլ չի տալիս թոշակ բարձրացնել, հիմա էլ հարկ են դնում բնության տված բարիքներից օգտվելու համար:

Իհարկե, կարելի է նաև խուսափել այդ տույժից, եթե քաղաքացին ունենա անտառատոմս, բայց հարկ է նկատել, որ այդ տոմս կոչվածը ևս անվճար չի տրամադրվելու:

Սահմանված օրենքի կետով նշվում է, որ քաղաքացին չի կարող հատապտուղ հավաքել անտառի արգելված մասից, բայց, ներեցե՛ք, ովքե՞ր են որոշում, թե անտառի որ մասն է համարվում արգելված, որը՝ ոչ:

Ասենք՝ աջ հատվածում, որտեղ հատապտուղներն ավելի շատ են՝ արգելվա՞ծ է, իսկ որտեղ չկան՝ հավաքիր, ինչքան սիրտդ կուզի՞:

Սա լրիվ ծաղր է ժողովրդի հանդեպ, հատկապես երբ բոլորին է հայտնի, որ գյուղացու համար անտառն ապրուստի միջոց է, անտառի բերք ու բարիքը՝ եկամտի աղբյուր:
Ու շատ գյուղացիներ աչքները ջուր կտրած սպասում են գարնան գալուն, որ մի երկու խոտ քաղեն, մի քիչ մոռ ու մոշ և տանեն վաճառելու:

Հենց այս միջոցով է գյուղացին օրվա հացի խնդիր լուծում:

Այլ կերպ ասած՝ օրենքի այս կետը սահմանվել է աղքատի հացին հերթական անգամ «վայիս լինելու», նրա սնուցման բոլոր հնարավոր խողովակները փակելու և մի լավ քամելու համար:

Արմինե Մկրտումյան