Հայաստանը Քեռի Սեմին չի կարողանում ֆռռացնել
2004-ին ՀՀ նախագահի հրամանագրով ստեղծվել էր Կոռուպցիայի դեմ պայքարի խորհուրդը, կառավարության որոշմամբ 2014 թվականին ընդունվել է «Հանրային կառավարման համակարգում կոռուպցիայի դեմ պայքարի» հայեցակարգ։
ՀՀ կառավարությունը 2015 թվականին ընդունել է «Կոռուպցիայի դեմ պայքարի խորհուրդ և փորձագիտական հանձնախումբ ստեղծելու, խորհրդի կազմը, խորհրդի, փորձագիտական հանձնախմբի և Հայաստանի Հանրապետության կառավարության աշխատակազմի հակակոռուպցիոն ծրագրերի մոնիթորինգի բաժնի գործունեության կարգը հաստատելու մասին» որոշումը, որով ստեղծվել է Կոռուպցիայի դեմ պայքարի խորհուրդը: Խորհրդի նախագահն է վարչապետը, իսկ Խորհրդի կազմում ընդգրկված են կառավարության աշխատակազմի ղեկավար-նախարարը, արդարադատության նախարարը, ֆինանսների նախարարը, գլխավոր դատախազը, բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց էթիկայի հանձնաժողովի նախագահը, խորհրդարանական ընդդիմադիր խմբակցություններից ներկայացուցիչ, հանրային խորհրդի նախագահը, Հայաստանի համայնքների միության ներկայացուցիչը։ Ընդունվել է համապատասխան հայեցակարգ և ռազմավարություն։
Վերջերս էլ գործարկվել է հակակոռուպցիոն մոնիթորինգի պլատֆորմը, որն առցանց հարթակ է և հնարավոր է տեղեկություններ ստանալ Հակակոռուպցոն ռազմավարության, դրանից բխող միջոցառումների իրականացման մասին, ծանոթանալ խորհրդի գործունեությանը վերաբերող օրենսդրությանը, խորհրդի նիստերի արձանագրություններին և հաշվետվություններին:
Այսքանին ծանոթանալուց հետո ցանկություն չի առաջանում խորանալ կոռուպցիայի մեջ, թեև գաղտնիք չէ, որ Հայաստանն առանց կոռուպցիայի ապրել չի կարող, սակայն այսքան ռազմավարություններից, հայեցակարգերից, խորհուրդներից հետո ցանկություն չկա խոսել կոռուպցիայի մասին։
Կարելի Է ասել, որ բացի կոռուպցիոն շղթաները բացահայտելուց, ամեն ինչ համապատասխանում է կոռուպցիայի դեմ պայքարի միջազգային չափանիշներին, սակայն արդյունք չկա։
Դրա ապացույցն է նաև այն, որ ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպան Ռիչարդ Միլզն ասել է, որ կոռուպցիայի այն տեսակը, որն առավել մտահոգիչ է, և որը հետ է պահում ամերիկյան ներդրողներին, այն կոռուպցիան է, որի հետևանքով փակվում են շուկաները, ձևավորվում է անարդար մրցակցություն:
Իսկ կոռուցիան այն է, «երբ տնտեսական, քաղաքական կապեր ունեցող ազդեցիկ մարդիկ ծառայեցնում են իրենց հնարավորություններն ու լծակներն իրենց շահերին, և արդյունքում ստեղծվում է անարդար միջավայր, չեն հաստատվում խաղի հավասար պայմաններ: Կոռուպցիայի այս դրսևորումն ու իշխանության այս տեսակ չարաշահումը շարունակում են մնալ Հայաստանի ամենամեծ մարտահրավերը և ամենամեծ խոչընդոտը բացելու երկիրը առևտրի և ներդրումների համար»։
Հետաքրքիր է նաև այն, որ կառավարությունն ինչպես է պայքարելու կոռուպցիայի դեմ, երբ խորհրդում այնպիսի մարդիկ են, ովքեր այս կամ այն կերպ առնչվում են կոռուպցիոն երևույթներին․ խոսքը պետգնումների ոլորտից, մրցույթներում շահելուց, մինչև իրավական համակարգի մասին է։
Կարելի է ասել՝ փաստեր ունե՞ք: Պատասխան՝ հայկական կոռուպցիան նման չէ այլ երկրների կոռուպցիային՝ «մերն ուրիշ է» սկզբունքով։
Ինչքան էլ երկիրը փորձում է աշխարհին, մասնավորապես, ԱՄՆ-ին ապացուցել, որ պայքարում է կոռուպցիայի դեմ, սակայն Քեռի Սեմին այդքան հեշտ չես խաբի, երբեմն ամերիկյան պարկեշտությունը թույլ չի տալիս հայ պաշտոնյաների երեսին ասել բուն ճշմարտությունը․ սակայն՝ ուղիղ խոսքը էշին են ասում։ Դեսպանը պարզ ասում է՝ վերջ տվեք կոռուցիային՝ ներդրումներ կլինեն, իսկ մինչև այժմ ներդրումներ չկան, ուստի կոռուպցիան շարունակվում է։