Եվս 3 սոված երեխա՝ պետության խղճին
Սիսիանում երեք անչափահաս երեխաների մայրը 10 000 դրամ է գողացել՝ սոված երեխաներին կերակրելու համար:
Կնոջը, ով նախկինում ևս խնդիրներ է ունեցել դատական համակարգի հետ, ի դեպ, նույնպես գողություն անելու համար, դատարանը դատապարտել է 6 տարի 6 ամսվա ազատազրկման։
Այս իրավիճակը հարիր է աբսուրդի թատրոնին, սակայն այս աբսուրդն է մեր իրականությունը․ Հայաստանում ծանր պատիժներ են սահմանված հաց, պեչենի գողացողների համար, իսկ սոված երեխաներին կերակրելու համար՝ 6 տարի։
Ի դեպ, միլիոնների գողերին ու երկրի թալանչիներին՝ ոչ մի պատիժ, եթե երեք երեխաների մայրը պետություն թալաներ, ապա նրան ամենաքիչը մեդալ կտային։
Իսկ ո՞վ է պատասխանատու այն բանի համար, որ մայրը մի քանի անգամ, հասկանալով, որ հանցանք է գործում, որ դատարանը ոչ մեկ անգամ ներել է իրեն և ցանկացած հաջորդ գողություն կարող է ազատազրկում արժենալ, այնուամենայնիվ գնում է այդ քայլին: Պետությունը, որը մայրերին վստահեցնում է, թե երեխաներ ունեցեք՝ մենք կվճարենք, իսկ արդյունքում՝ վճարում է այնքան չնչին գումար, որ մայրերը երեխաներին կերակրելու համար ստիպված գողանում են։
Իսկ որտե՞ղ են սոցիալական ծառայության աշխատակիցները, երբ այս ծառայությունն է պարտավոր գտնել և համապատասխան աջակցություն ցույց տալ նման ընտանիքներին, վերջին հաշվով պետությունն է, որը երեխաներին մատնում է սովի։
Հասկանալի է, որ ոչ ոք ուրախությամբ չի գնում գողություն անելու՝ հանուն երեխաների, սակայն, եթե երեխաները սոված են, մայրն ամեն ինչի ընդունակ է։
Մեր նման երկրում, որտեղ անգամ մեկ երեխա ունենալն ու մեծացնելն արդեն հերոսություն է, երեք երեխաների մորը պետք է պետությունն այնպես պահեր, որ նա սնունդ հայայթելու կարիք չունենար, սակայն ոչ՝ դեռ մի բան էլ ավելին, նման մայրերին ծաղրում են, թե՝ քեզ ո՞վ է ասում էդքան երեխա բերես, եթե չես կարողանում պահել։ Ահա բազմազավակ ընտանիք, իմա՝ երեք երեխա, սոված են, ինչպես ՀՀ-ում բոլոր բազմազավակ ընտանիքները՝ հացի կարոտ։
Իսկ թե ինչպես են բազմազավակ, սոված ընտանիքներով 2040-ին 4 մլն հայ ստեղծագործվելու՝ ողբերգության կատակերգական ժանրից է։