Լևոն Ալթունյան, Ճվճվի որդիներ, սովի մատնված երկիր. Ձեզ էլ ինչպե՞ս հարգեն

Պարո՛ն վարչապետ, գուցե տողերն այս ընթերցելիս զայրանաք, մտածեք, տխրեք ու չգիտեմ՝ է՛լ ինչ կարող եք անել, բայց այս բաց տեքստում Դուք հատ-հատ կառնչվեք Ձեր այն կերպարի հետ, որը միշտ թաքցրել եք հասարակությունից:

Ասում են, թե մարդիկ, քաղաքացիները, այն էլ 90 տոկոսը ձեզ սիրում է, հարգում ու համակրում: Իհարկե, սուտ է: Ձեզ ոչ ոք էլ չի սիրում, համակրողներ գուցե լինեն, իսկ հարգանք չկա, բացակայում է, «նյետ», մոռացեք:

Հարգանք ու նույնիսկ հավատ կար է՜ն սկզբից, երբ նոր մտաք վարչապետության։ Դե գոնե այն ժամանակ մարդիկ ուզում էին հավատալ, որ նոր ու գեղեցկադեմ վարչապետը շատ բան է փոխելու։ Բայց հետո եկավ կուսակցականության պահն, ու Ձեզ հավատացողների մի մասը հիասթափվեց, իսկ մյուս մասը դեռ Ձեր ժպտացող դեմքին էր նայում ու երազում «անվտանգ Հայաստանի» մասին։

Բայց այսօր այդ վերջին հատվածի հույսն ու հավատն էլ կորավ, ու բոլորը տեսան, որ ինչպես քաղաքապետի պաշտոնում, այնպես էլ վարչապետության մեջ, Դուք Ձեզ չարդարացրիք ու առաջին իսկ դժվարության դեմ ծնկի եկաք։

Ու զարմանում ենք արդեն, թե Ձեզ ինչպե՞ս կամ ինչո՞ւ պետք է հավատային ու հարգեին: Հարգենք այն, որ Ձեր մանկության ընկերոջը՝ փորձանք Լևոն Ալթունյանին բերեցիք ու կարգեցիք մեր ժողովրդի գլխին: Այդ չարիքի համար մարդիկ ձեզ ո՞նց հարգեն: Կամ Ձեր ի՞նչը սիրեն... Ձեր գազավիկներին բերեցիք ու լցրիք կառավարություն, իբր թե Ձեր թիմն ունենաք, բայց էդ մարդիկ գազավիկից այն կողմ չեն անցնում:

Կամ ի՞նչը սիրեն՝ Ձեր ստերն ու կեղծիքնե՞րը... Խաբում եք, թե ազնիվ եք ու բարի․ ստում եք, որովհետև ինչպե՞ս կարող էր ազնիվ ու բարի մարդը մի ամբողջ ազգի նկատմամբ անազնիվ գտնվել։ Ինչպես կարող էր բարի մարդը խաբել ու ասել, թե տնտեսական աճ կա, արտագաղթ չկա․․․ ո՞նց կարող է տնտեսական աճ ունեցող երկրում սով լինել, աղքատ լինել, սովից մեռնող լինել ու... Սուտ էր, խաբեություն, որովհետև Ձեր ասած լավ ապրող Հայաստանը մեռնում է բոլորիս աչքի առաջ:

Դուք երկրի զարգացման համար քայլեր չեք անում, քանի որ ռուսահպատակ եք՝ այնքան եք ռուսահպատակ, որ վախենում եք Ձեր ռուս «կռիշներից» ու չեք գործուղվում ոչ մի արևմտյան երկիր, որևէ բանակցություն չեք վարում:

Փոխարենը ճանապարհներ եք ուզում գտնել երկրում հանցագործների թիվն ավելացնելու համար։ Խոսքը Ձեր սանիկների՝ Ճվճվ-ի տղերքի մասին է․ գիշեր-ցերեկ մտածում եք, թե ոնց բանտից հանեք նրանց։ Բայց որ ավելի վատ է՝ Դուք Ձեր ծոցում այդ օձին տարիներ շարունակ տաքացրել եք ու փայփայել, ու տարիներ շարունակ գազի Կոլյայի թոռները՝ Ձեր քավորությամբ, աչքի են ընկել իրենց լկտի պահվածքով։ Ու հիմա էլ նրանց ուզում եք ազատել․․․ և այսքանի հետ խոսում եք արդարադատությունի՞ց․․․

Դուք նաև տարիներ շարունակ հայ ազգաբնակչության հաշվին միլիոնավոր դոլարներ եք կուտակել, գազ եք վաճառել թանկ գնով, ռուսների հետ միասին կոպեկ-կոպեկ կլպել եք մեր քաղաքացիներին, բայց շարունակում եք ժպտալ ու «համակրել»:

Ձեր ու նախկին վարչապետերի մեջ միայն մեկ տարբերություն կա․ նրանք գոնե Ձեզ նման չէին խաբում, նրանք հույս չէին տալիս ու չէին հմայում սուտ ժպիտով ու փուչ խոսքերով։ Իսկ դուք դիմակ եք հագել և աջ ու ձախ խաբում եք, խաբում՝ ժպտալով։

Ձեզնից մնաց միայն մուննաթը, ժպիտն ու փիառը։

Դուք, որ եկել էիք վարչապետ ու ասում էիք, թե Հայաստանը պետք է շալակած տանեք, հիմա ելել եք շալակը երկրի․․․ բայց տեսեք՝ Ձեզ հետ չտանեք։

Արիանա Հովսեփյան 
NEWSPRESS.am-ի հիմնադիր-տնօրեն