Ինչու է Հայաստանում դժվար անկախ լրագրությունը
Ապրիլ-մայիս ամիսների իրավիճակը Հայաստանում եղանակ փոխեց, որն անդրադարձավ նաև մամուլի վրա. դժվար է անկախ գրել այն ամենի մասին, ինչը, գտնում ես՝ լրագրողի քո պարտքն է, քանի որ գրելիս միշտ ինչ-որ մեկի շահերը տրորում ես, ինչը դառնում է քննարկումների առարկա և ոչ թե լրագրողների կամ հանրության մակարդակով, այլ կեղծ պրոֆիլների:
Օրինակ՝ երբ գրվում է, որ վարչապետի տեղակալը Դուշանբե է գնացել «առաջին բորտով» և դա պետության բյուջեի վրա նստել է 20 մլն դրամ և անգամ չի հրապարակվում այն օրակարգը, հանուն որի այդքան փող է ծախսվել և օգտագործվել է ինքնաթիռը, որից նախկինում փոխվարչապետի մակարդակով չէին օգտվում՝ գրում են, որ դեռ մի հատ էլ պետք է զեկուցեի՞նք: Այսինքն՝ ըստ կեղծ պրոֆիլների՝ երկրի ինքնաթիռը փոխվարչապետը կարող է օգտագործել ինչպես ցանկանո՞ւմ է. անգամ ՀՀԿ-ականներն էին զուսպ նման հարցերում և բիզնես դասից բացի այլ դաս օգտագործելու պարագայում նշվում էր, որ իրենց սեփական միջոցներով են գնացել կամ այլ աղբյուրներ ունեն, ոչ թե կարճ-կոնկրետ` ձեր գործը չէ:
Պատասխան` դե կներեք, էլի:
Հանրությունը պայքարում էր (ի դեպ, նաև ընդդիմադիրները), որ իշխանավորները բյուջեն խելամիտ օգտագործեն, չծառայեցնեն իրենց անձնական շահերին, որ իրենց ծանոթ-բարեկամներին չբերեն-տեղավորեն պետական ապարատում, այլ ընտրեն բանիմաց մասնագետների: Բայց, ինչպես տեսանք 21-ամյա օգնականի նշանակմամբ, երկրում ոչինչ չի փոխվել. փոխվարչապետը կարող է 20 մլն դրամ ծախսել միայն Դուշանբե գնալու համար և այլն:
Կամ մեկ այլ դեպք, երբ սոցիալական ցանցերում տարածում են, որ ով Նիկոլ Փաշինյանի ծննդյան օրը չմասնակցի հրապարակի միջոցառումներին, դավաճան է: Իհարկե, շատ լավ է, որ վարչապետը ծնվել է, սակայն նման ձևակերպումները հիշեցնում են, որ կարելի է կեղծ պրոֆիլները վարձակալել, սակայն լավ կլինի, որ մանկահասակներ չլինեն, մենք դեմ չենք երեխաներին, սակայն պետք չէ երեխաների կապույտ երկինքը 37 թվով ամպոտել. անցած-գնացած դարաշրջան է:
Մեկ այլ դեպքում, երբ մամուլը գրել էր, որ փոխվարչապետն ընտրել է ամենաթանկ և ծախսատար մեքենան, դարձյալ կեղծ պրոֆիլների մակարդակով իսկական խաչակրաց արշավանք էր սկսվել մամուլի դեմ:
Կարճ ասած՝ այս ամենի մեջ ո՛չ սեր կա, ո՛չ համերաշխություն. երեկվա ընդդիմադիրներն այսօր դառնում են իշխանավորներ և գնում են նախկինների ճանապարհով, գուցե մի բան էլ ավելի:
Այնպես որ՝ մեդիա անկախությունը նաև կախված է կեղծ պրոֆիլների կուտակած ատելության պաշարից, անձնական դրդապատճառներից, ֆինանսից, տանուտերերի քիմքից, ինտելեկտից, հայերենի առնվազն 1-ին դասարանի մակարդակի իմացությունից:
Երևի որևէ արևմտյան քաղաքագետի մտքով չի անցնում, թե Հայաստանում անկախ մամուլի գործունեությունն ինչից է կախված: Նոր իրողություն՝ անկախ մամուլի շուրջ:
Այսպիսի բաներ: Իսկ դուք ասում էիք...