Մեքենաների ջարդ, թալան, կրակոցներ․ ի՞նչ էր կատարվում 2008 թվականի մարտի 1-ին, Մաշտոցի պողոտայում․ պատմում է ականատեսը

Մարտի 1-ից 10 տարի է անցել, սակայն 82-ամյա Էմմա Կարապետյանի հիշողությունները դեռ թարմ են։ Կույրերի հրատարակչությունում բանվոր է աշխատում, սիրում է գրքեր կարդալ։ Տան դարակներում տեղ ու դադար չկա։ Գրքերն այնքան շատ են, որ պատուհանագոգին է դրել։ 2008 թվականի մարտի 1-ի իրադարձություններին հետևել է պատուհանից։

Մաշտոցի պողոտայում գտնվող Փակ շուկայի դիմացի շենքում է ապրում՝ 5-րդ հարկում։ Հիմա էլ ամեն անգամ պատուհանից փողոցին նայելիս այն չարաբաստիկ մարտի 1-ն է հիշում։ Հավատում է, որ մի օր ամեն ինչ կբացահայտվի, սակայն ուզում է, որ դա լինի իր կենդանության օրոք։ Հիշում է բախումները, թալանը, մեքենաների պայթյունները․․․․

«Նախքան մարդկանց ու ոստիկանների բախումները, էստեղ մեծ թվով ոստիկաններ եկան։ Նրանք շատ-շատ էին։ Շենքի մի մասը մասնակցում էր ցույցերին, իսկ մի մասն էլ պատուհաններից կախված դիտում էր։ Սակայն եկավ մի պահ, որ բոլորս վախեցանք ու տուն անցանք, երբ Փակ շուկայի հետևի մասից սկսեցին կրակել. փամփուշտները շենքի վրայով այն կողմ էին անցնում։ Վախեցա ու ներս անցա։ Մինչև հիմա էլ, որ հիշում եմ՝ սարսափում եմ։ Ժողովուրդը չարացած էր ու մի տեսակ գազազած։ Ու սիրտս սկսեց ցավել այն ժամանակ, երբ սկսեցին խանութները թալանել։ Մեշոկով պեսոկ էին հանում խանութից։ Անգամ երշիկ կտրող գործիքն էին տանում։ Պատուհանից նայում էի, թե ինչպես են թալանում խանութը։ Հետո սկսեցին մեքենաներ այրել։ Սկզբում մեկ հատ սպիտակ «Նիվա» վառեցին։ Քիչ անց մեքենան պայթեց ու տարածքը թնդաց պայթյունի ձայնից։ Հետո սկսեցին այլ ավտոմեքենաներ ջարդել։ Սիրտս ցավում է։ Էլ չեմ կարող պատմել։ Ո՜նց էին թալանում․․․․․»։

Այլևս չկարողացավ խոսել։ Սենյակից բերեց ու ցույց տվեց այն գիրքը, որ կարդում էր։ Նորից քայլեց պատուհանի մոտ, նայեց դուրս։ Մատով ցույց տվեց, թե բախումները որ մասում էր տեղի ունենում։ Նշեց, որ հավատում է մարտի 1-ի բացահայտմանը, իսկ այն հարցին, թե ինչ գնահատական կտա Մարտի 1-ին, նա ասաց․ «Ես շատ փոքր մարդ եմ, որ գնահատական տամ»։

NEWSPRESS.am