«Կյանքի Խոսք»-ի հետևորդներին ոչինչ չի խանգարում լինել թե՛ պետական ծառայող, և թե՛ քաղաքական գործիչ. խոսնակ

Մի քանի օր է, ինչ հայաստանյան մամուլի էջերից չեն իջնում «Կյանքի Խոսք» եկեղեցու մասին հրապարակումները: Ամեն ինչ սկսվեց այն բանից, երբ պարզվեց, որ այս եկեղեցուն է հարում Կառավարության գործերի կառավարիչ Գևորգ Աճեմյանը, եղան քննարկումներ, թե նրանից զատ, բազմաթիվ այլ պաշտոնյաներ կան, որ այս եկեղեցու անդամ են: Բացի այդ, հայտարարություններ հնչեցին այն մասին, թե եկեղեցին բավականին լուրջ գումարներով աջակցել է Հայաստանում տեղի ունեցած «Թավշյա հեղափոխությանը»:

Այս ամենն իրապես մեծ զայրույթ առաջացրեց Հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդների մոտ, փոքր ազգերին հարիր մտավախություն սկսեց տիրել, կազմաքանդելու ցանկության մտայնությունը վերաճեց:

Շատերը նաև սկսեցին խոսել, թե այդ եկեղեցին շուրջ 150.000 հետևորդ ունի Հայաստանում և ցանկության դեպքում կարող է ազդել յուրքանչյուր քաղաքական ուժի վրա և անգամ իր «ներկայացուցիչներն» ունենալ Ազգային ժողովում:

Այս անցուդարձն էր պատճառը, որ NEWSPRESS.am-ը որոշեց զրուցել Հայաստանի «Կյանքի Խոսք» ավետարանական եկեղեցու մամուլի խոսնակ, կրոնագետ, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու Արմեն Լուսյանի հետ

-Պարոն Լուսյան, շուրջ քանի՞ հետևորդ ունի ձեր եկեղեցին Հայաստանում:

-Եկեղեցին ունի բազմահազար հետևորդներ, սակայն ստույգ թիվ չեմ կարող նշել, քանի որ հաշվառում չի իրականացվում։

-Հավանաբար տեղյակ եք մամուլում շրջանառվող վերջին տեղեկություններին, որ Հայաստանում տեղի ունեցած «Թավշյա հեղափոխությանը» թե՛ ֆինանսապես, թե՛ մարդկային ռեսուրսի առումով բավականին մեծ օժանդակություն է ցուցաբերել ձեր եկեղեցին: Արդյոք այդպե՞ս է:

-Մամուլում շատ տեղեկություններ են շրջանառվում, սակայն այլ խնդիր է դրանց հավաստիությունը։ «Կյանքի Խոսք» ավետարանական եկեղեցին քաղաքական հարցերում և գործընթացներում մշտապես պահպանում է չեզոքություն, հետևաբար հիմնազուրկ են խոսակցություններն այն մասին, որ մեր եկեղեցին ռեսուրսային օժանդակություն է ցուցաբերել «Թավշյա հեղափոխությանը»։ Այլ է եկեղեցու անդամների պարագան, քանի որ նրանք ՀՀ լիիրավ քաղաքացիներ են, և նրանցից յուրաքանչյուրը՝ համաձայն իր քաղաքացիական գիտակցության և քաղաքական համոզմունքների, ազատ է ինքնուրույնաբար որոշելու հասարակական-քաղաքական գործընթացներին մասնակցել-չմասնակցելու հարցը։

-Եկեղեցին ունի՞ Հայաստանում քաղաքական հետաքրքրություններ:

-«Կյանքի խոսք» ավետարանական եկեղեցին իր գործը չի համարում քաղաքականությանը մասնակցելը կամ իր անդամների շրջանում քաղաքական քարոզչություն իրականացնելը: Եկեղեցու առաքելությունը հոգևոր և սոցիալական է, ուստի մենք մեր գործունեության մեջ հավատարիմ ենք մնում այս սկզբունքային դիրքորոշմանը: Իսկ եկեղեցու հետևորդները` որպես անհատներ և քաղաքացիներ, առաջնորդվելով իրենց խղճի թելադրանքով, ինքնուրույն են որոշում այս կամ այն թեկնածուին աջակցելու կամ քվեարկելու հարցերը: Մեր խորին համոզմամբ, դա յուրաքանչյուր անհատի անձնական պատասխանատվության խնդիրն է` անկախ նրա եկեղեցական պատկանելության հանգամանքից:

- Կարո՞ղ եք որակել՝ ինչպիսի՞ մարդ է և ինչպիսի՞ հավատացյալ է Կառավարության գործերի կառավարիչ Գևորգ Աճեմյանը, կարո՞ղ եք նրան բնութագրել:

-Եկեղեցու անդամներին բնութագրելը չի մտնում մամուլի խոսնակի լիազորությունների մեջ։ Պրակտիկորեն էլ անկարելի է պատկերացնել, թե ինչպես կարող է եկեղեցին բնութագիր տրամադրել իր հազարավոր հետևորդներին յուրաքանչյուր առանձին պարագայում։ Կարծում եմ՝ անհատին բնութագրել կարող են նրա հարազատները, մտերիմներն ու գործընկերները։

-Խոսվում է այն մասին, որ ձեր եկեղեցին քաղաքական հետաքրքրություն ունենալու դեպքում կարող է, օրինակ, Ազգային ժողովում մեծաքանակ խմբակցություն ձևավորել: Ինչպե՞ս եք այս քննարկումներին վերաբերում:

-Ինչպես նշեցի, եկեղեցին քաղաքական շահեր չի հետապնդում, սակայն եկեղեցու հետևորդներին ոչինչ չի խանգարում լինել թե՛ պետական ծառայող, և թե՛ քաղաքական գործիչ։

-Կա՞ն էլի պաշտոնյաներ, որ ձեր եկեղեցու անդամ են:

-Մենք եկեղեցու անդամների վերաբերյալ անձնական տվյալներ չենք հավաքում և չենք հաղորդում։

-Ինչպիսի՞ ներդրում է ունենում եկեղեցին իր հետևորդների գաղափարական, հայրենասիրական, մարդկային հատկանիշների ձևավորման գործում:

-«Կյանքի Խոսք» եկեղեցու համար գաղափարական, հայրենասիրական, մարդկային հատկանիշների ձևավորման աղբյուրն Աստվածաշունչն է։ Եկեղեցին Աստծո Խոսքի ուսուցման միջոցով իր անդամներին հորդորում է պահպանել և հետևել ավետարանական ճշմարտություններին։ Ինչ վերաբերում է հայրենասիրությանը, ապա Ավետարանը ներծծված է սիրով, և քրիստոնյան չի կարող սեր չունենալ իր հայրենիքի և ազգի հանդեպ։ Քրիստոնյայի գործուն հայրենասիրությունը դրսևորվում է իր երկրի զարգացմանը, ժողովրդի բարեկեցությանն ու բարոյական կատարելագործմանը միտված գործունեությամբ, բարեխիղճ աշխատանքով, օրինապահ վարքով, ինչպես նաև հայրենիքի պաշտպանությամբ։