Ինչպես են հայերը վերցնում չեչեն Շամիլ Բասաևի ռադիոկապն ու որտեղ է այն հիմա պահվում (լուսանկարներ)

Արցախյան ազատամարտի մասին խոսելիս կարելի է վերհիշել շատ արժեքավոր պատմություններ, որոնք մինչ օրս բոլորը հիշում են, պատմում ապագայի սերունդներին։ Դրանց մեջ իրենց ուրույն տեղն ունեն չեչեն ռազմական գործիչ Շամիլ Բասաևի մասին պատմությունները։ Շամիլ Բասաևն Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից հրավիրվել էր Ադրբեջան՝ մասնակցելու հայերի դեմ պատերազմին։ Տարիներ անց չեչեն ռազմական գործիչը Բասաևը հայտարարում է, որ Արցախում կռվելն անիմաստ էր, քանի որ հայերին հաղթելը գրեթե անհնար էր։ 

2000 թվականին Բասաևն ANS ադրբեջանական հեռուստաընկերությանը տված իր հարցազրույցում ասել է.

«Մենք եկանք Ղարաբաղ կռվելու ոչ թե ավարի, այլ Ջիհադի գաղափարի համար: Սակայն, տեղ հասնելով և իրավիճակը տեսնելով, հասկացանք, որ այնտեղ չկա Ջիհադի և ոչ մի նշան»։

Չեչենների վերջին մարտը հայերի դեմ՝ տեղի է ունեցել 1993 թվականի աշնանը: Բասաևի խմբավորումը խոշոր կորուստներ կրեց, քանի որ ադրբեջանցիները լքել էին Բաշ-Կարբենդի մատույցների դիրքերը և հայերը գյուղը գրավեցին հակահարձակմամբ։ Այդ ամենից հետո՝ 1993 թվականին, Բասաևը որոշեց Արցախից դուրս բերել իր ենթակայության տակ գտնվող չեչենական ջոկատները։

Այս պատմությունների ու փաստերի հետ մեկտեղ, Արցախում է պահվում նաև Շամիլ Բասաևի ռադիոկապը, որի հետ կապված կա ևս մեկ արժեքավոր պատմություն: Այդ մասին NEWSPRESS.am-ը տեղեկացավ «Զոհված ազատամարտիկների հիշատակի թանգարան»-ից։ Արցախյան ազատամարտի ժամանակ Վիտալի Բալասանյանը 3 անգամ զանգում է Շամիլ Բասաևին և ասում, որ սա իր պատերազմը չէ և նա լավ կանի՝ հեռանա Արցախից։ Այդ ամենից հետո հայերը հարձակվում են ու գրավում Կուսապատ գյուղը։ Այդպես հայ զինվորները իրենց հետ բերում են նաև Շամիլ Բասաևի ռադիոկապը։ 2002 թվականից ռադիոկապը հանձնվել է և մինչ օրս պահվում է «Զոհված ազատամարտիկների հիշատակի թանգարան»-ում։

Լուսանկարում պատկերված է Շամիլ Բասաևի ռադիոկապը, որ մնացել է Կուսապատ գյուղում, չեչենների փախուստից հետո։