Պաշտոնա՞նկ անել, թե՞ գնդակահարել. ԿԳ նախարարության խայտառակությունը
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի անհաջող կադրերը մեկը մեկի հետևից շարունակում են իրենց տապալման «հաղթարշավը»՝ հասարակությանն ի ցույց դնելով իրենց վստահված ոլորտներում աշխատելու անկարողությունը։
Վերջերս խայտառակ նման հատկություններ ի ցույց դրեց ՀՔԾ պետը․ Սասուն Խաչատրյանից երկար ժամանակ պահանջվեց տեղը բերելու համար, թե ո՞վ է ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղար Յուրի Խաչատուրովն, ու ինչո՞ւ նրան չի կարելի «հոպ-ստոպ» անել ու ձերբակալել։
Այս անգամ էլ պետական կառավարման ապարատում ծառայելու իր անկարողությունն է ի ցույց դրել նաև ՀՀ Կրթության և գիտության նախարար Արայիկ Հարությունյանը։
Սույն պաշտոնյան ամեն օր քնում և արթնանում է մի դատարկաբանություն անելու սրբազան պարտավորությումբ, և հասարակությունը դեռ մեկը չմարսած՝ ականատես է լինում հաջորդին։
Բոլորս ենք հիշում, թե ինչպես իրեն կրեատիվ նախարար երևակայող Արայիկ Հարությունյանը դպրոցների ուսուցիչների երևանյան խորհրդակցության ժամանակ բառացիորեն ծաղրեց իր մոր տարիքին անգլերենի ուսուցչուհուն՝ տասնյակ ուսուցիչների ներկայությամբ կասկածի տակ դնելով տիկնոջ՝ անգլերենի իմացությունը։ Արայիկ Հարությունյանը դա արեց՝ առանց գեթ մեկ վայրկյան մտածելու, թե ի՞նչ հետևանք դա կարող է թողնել տվյալ ուսուցչի և նրա աշակերտների հետագա հարաբերությունների վրա, իսկ ավելի ուշ՝ կառավարությունում լրագրողների հետ ճեպազրույցում, փորձեց չքմեղանալ և քմծիծաղով նշեց, որ որևէ մեկին չի վիրավորել, ընդամենը, ջերմ մթնոլորտում զրույց են ունեցել։
Հարությունյանական քմծիծաղին ականատես եղանք նաև օրերս, երբ նախարարն արձագանքեց մամուլի հրապարակումներից մեկին, ըստ որի՝ իրեն պատրաստվում են պաշտոնից հեռացնել։
Նախարարի կոստյում հագած Հարությունյանն այս հրապարակումը որակել է պրիմիտիվ և հավելել․ «Պաշտոնանկ չէ, գնդակահարվելու է»:
Հարությունյանը, սակայն, այսքանով չի բավարարվել, գործի է գցել իր վճարովի ֆեյքերին, ովքեր հրապարակման տակ խոստովանել են, որ իրենց համար Հարությունյանն իդեալական նախարար է, ով ցեխոտ ոտքերով կանգնել է կոռումպացված համակարգի կոկորդին։
Սա հասարակության ոչ ադեկվատ հատվածի արձագանքն է իրականությանը, որը բոլորովին այլ է հասարակության ադեկվատ հատվածի մոտ։
Իսկ ադեկվատներն, ինչպես Արայիկ Հարությունյանին ԿԳ նախարար նշանակելուց առաջ, այնպես էլ ԿԳ նախարար նշանակելուց հետո, շարունակում են փաստել՝ Կրթության և գիտության նախարարությունը նման անփորձ և անտաղանդ մարդկանց տեղը չէ, որոնց մոտ միակ բանը, որը ստացվել է, Մովսեսի փայտով քայլելն է։