Հոգևոր անվտանգությունը սպառնում է ազգային անվտանգությանը

Նոր իշխանության հակաեկեղեցական ու հակաքրիստոնեական տրամադրությունը փոխանցվել է ամբոխին։

Դեռ երեկ մեր հարգարժան պաշտոնյաները հայտարարում էին, թե դպրոցներն ու բանակը մի տեսակ շատ են մտել հոգևորականներ, իսկ այսօր արդեն ամբոխն արձագանքում է, թե՝ հա էլի, մեր ինչի՞ն է պետք աղոթքը, հավատքն ու հոգևորականը։ Մի խոսքով՝ սոցցանցերը հակաքրիստոնեական արշավ են սկսել։

Օգտատերերից մեկն, օրինակ, ֆեյսբուքյան իր էջում գրառել է, թե չի սիրում, երբ դպրոցականներն աղոթում են, ինչին արձագանելով՝ մեկ այլ օգտատեր ոգևորությամբ գրել է, թե երբ երեխան հարց է տալիս, թե ինչպես է առաջացել մարդը, պետք չէ հեքիաթներ պատմել (նկատի ունի այն, որ Աստված է արարել երկիրն ու մարդուն-հեղ․)։

Զերծ մնալով զգացմունքայնությունից՝ այնուամենայնիվ չենք կարող չասել, որ հավատքից հրաժարվել և չընդունել քրիստոնեության դերը, նշանակում է՝ մերժել հայրենիքդ, ազգդ ու պատմությունդ։

Հայ քրիստոնեական եկեղեցու դերակատարությունը հայոց պատմության մեջ անուրանալի է:

Նրանց համար, ովքեր չգիտեն․ երբ Հայաստանը զրկվեց անկախ պետականությունից, Հայոց եկեղեցին իր վրա վերցրեց հայ մշակույթի պահպանման ու զարգացման ծանրությունը և ազատագրական շարժումները գլխավորելու մեծ առաքելությունը: Դարեր շարունակ այն ժողովրդին դաստիարակել է հայրենասիրության և ազգային գիտակցության ոգով:

Հենց հավատքը պահեց ազգը՝ իբրև ազգ ու ամրացրեց երկրի պետականությունը։ Հայ եկեղեցու հովանու ներքո զարգացան հայ գիտությունն ու մշակույթը:

Ու այսօր, անհասկանալի ուժերի ազդեցության ներքո, հակաքրիստոնեություն են քարոզում՝ դպրոցներից հանելով եկեղեցագիտությունն ու հայրենագիտությունը։ Սա ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ պետականության հիմքերի խալխլման ու թուլացման հանցավոր միտում։

Սկզբում «Նոր Հայաստան, նոր հայրապետ» նախաձեռնության անդամները Մայր Աթոռում փորձեցին հարձակվել քահանաների վրա։ Նրանց նախաձեռնությունը տապալվեց ու այժմ, պետական մակարդակով փորձում են թուլացնել եկեղեցին։

2014 թվականին մի անգամ արդեն փորձ է արվել հակաքրիստոնեկան քարոզչություն իրականացնել ու իշխանության կողմից հակահարված ստանալ․ դպրոցներից չհանվեց «Հայոց եկեղեցու պատմություն» պարտադիր առարկան։ Այժմ, երբ իշխանությունը փոխվել է  ԱՄՆ Պետդեպարտամենտից սնուցվող քարոզիչներն ակտիվացել են։

Այստեղ արդեն հարց է առաջանում՝ ո՞ւմ է պետք թևաթափ անել հայ ազգին, ինչո՞ւ է քարկոծվում եկեղեցին, քրիստոնեությունն ու հոգևորը՝ կյանքի խոսքի անդամների՞ն, մորմոնների՞ն, վկաների՞ն, սեռական փոքրամասնություննե՞րին, թե՞ անհայտ ծագումով աղանդավորներին․․․

Եզրահանգումներ, վերլուծություններ ու մեկնաբանություններ չենք անում, բայց և չենք կարող չնկատել, որ երևույթն սկսել է չարորակ ուռուցքի նման արմատներ տալ ու խեղդել առողջ դատողականությունը, ինչն արդեն մտահոգիչ է․ հոգևոր անվտանգությունը վտանգված է։

Արմինե Մկրտումյան