Ով է լինելու առաջին ջութակ և ով՝ բեք-վոկալ Մարտի 1-ի առաջիկա «կոնցերտին»
Թեև մարտի 1-ին դեռևս ահագին ժամանակ կա, սակայն Փաշինյանը, չգիտես ինչու, որոշեց հայտարարել, որ մեծ հավաք է կազմակերպելու այդ օրը։ Հեղափոխությունների պատմության կամ հեղափոխական շարժումների տեսության պրիզմայից, սա հետաքրքիր և օրինաչափ երևույթ է, երբ իշխանության եկած և իրեն հեղափոխության լիդեր հռչակած անձը փորձում է սակրալիզացնել տարբեր իրադարձություններ, դրանք որպես փոխարինողներ մատուցելով ժողովրդին՝ հին սակրալիզացված իրադարձությունների փոխարեն։
Այս երևույթը հատկապես պարզ երևաց, երբ Արցախյան շարժման հերթական տարեդարձի հետ կապված Փաշինյանի շնորհավորանքը հնչեց բավականին ուշացած։
Այդպես է եղել նաև Խորհրդային Միությունում։ Իհարկե, Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը երբեք չես համեմատի Հայոց Դուչեի ձեռնարկած իշխանափոխական չափազանց թավշյա գործողության հետ, որովհետև Հոկտեմբերյան հեղափոխությամբ հասարակարգ, քաղաքական համակարգ տնտեսակարգ, մշակույթ և նույնիսկ բարոյական համակարգ փոխվեց, իսկ փաշինյանական իշխանափոխությունը միայն թիմին ապահովեց բարեկեցիկ ու անխռով կյանք, գոնե ներկա պահի գնահատականն է այդպիսին։
Սակայն կան նմանություններ, որոնց արժե ուշադրություն դարձնել։ Եվ այդ նմանությունները նաև տոների և հիշատակի օրերի վերաձևման մեջ էլ կարելի է գտնել։
Մարտի 1-ի միջոցառումները, ավանդաբար, կազմակերպում ու իրականացնում էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանի քաղաքական հենարան ՀԱԿ-ը։ Ու ակամա այն տպավորությունն է ստեղծվում, որ Նիկոլն ուզում է այդ առաջնությունը ևս յուրացնել։ Հետաքրքրական մի դրվագ կա։ Եթե Լևոն Տեր-Պետրոսյանն իջնի իր անառիկ ամրոցից ու մասնակցի միջոցառմանը, դա կարելի է համարել ՀԱԿ-Նիկոլ միստիկ մերձեցման ակտ կամ նույնիսկ՝ վերամերձեցման ակտ։ Սակայն նույնիսկ այս դեպքում դեռ հարց է, թե ով է լինելու առաջին ջութակ և ով՝ բեք-վոկալ՝ կոնցերտի ողջ ընթացքում։
Իհարկե, կա նաև այն միտքը, որ հերթական անգամ Նիկոլը ցանկանում է զոմբիների բանակի ռևիզիա անել, իր հետագա գործողությունների տեմպը հաշվարկելու համար: