Ի՞նչ վտանգ է զգացել Լևոն Տեր-Պետրոսյանը
ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը հեղինակել է մի հոդված, որտեղ փորձում է համոզել երևի նախ ինքն իրեն և ապա նաև ընթերցողին, որ Նիկոլ Փաշինյանն իր հոգեզավակակը չէ և ինքն էլ նրա կնքահայրը չէ, հետևաբար ինքը կուրացիա չի անում, եթե այդպես կարելի է ասել, Փաշինյանի որոշ գործողությունները։
Վերջին շրջանում բավական շատ խոսվել է այս մասին և սա կարելի է համարել Լևոն Տեր-Պետրոսյանի պատասխանը կամ արձագանքը այդ քննարկումներին։ Նա անդրադարձել է իր և Փաշինյանի հարաբերություններին, դրանք բերելով ու հասցնելով մինչև 2014-ին չկայացած բուրժուադեմոկրատական հեղափոխության օրեր և ֆիքսել, որ այդ իրադարձություններից արդեն իրենց ճանապարհները բաժանվել են։ Որպես թիմակից գուցե բաժանվել են, սակայն որպես գաղափարակից, դժվար թե, քանի որ բոլորին է հայտնել, որ Փաշինյանին իդիոլոգիապես ստեղծել է Լևոն Տեր-Պետրոսյանը իսկ գաղափարական նույնության կամ նմանության պարագայում թիմային նույնությունը երկրորդական է։
Հետաքրքիր է այն, թե ինչու է առաջին նախագահը հանդես գալիս հենց հիմա նման արձագանքով, երբ հատկապես ռեգիոնալ և աշխարհաքաղաքական մթնոլորտը Հայաստանի շուրջ այնքան էլ բարենպաստ չէ։ Կամ նա իրեն զատում է Փաշինյանից, որպեսզի իր հանդեպ եղած բացասական կամ գոնե ոչ լիարժեք դրական հանրային ընկալումները չպրոյեկտվեն նրա վրա կամ էլ զատում է՝ իրեն ապահովագրելով հետագա զարգացումներից։ Գուցե նաև այս քայլին գնում է, որովհետև Փաշինյանն ինքն էլ առանձնապես չի ուզում, որ իրեն կապեն Տեր-Պետրոսյանի հետ։
Հետաքրքրական է այն, որ այս հայտարարությունը հնչեց՝ Մնացականյան-Մամեդյարով չկայացած և Մնացականյան-Լավրով կայացած հանդիպումից հետո, Սիրիա Հայաստանի կողմից ուղարկված զորախմբից և դրա հանդեպ ԱՄՆ դժգոհությունից հետո, Մնացականյանի ԱՄՆ այցի չեղարկումից հետո և վերջապես Փաշինյանի՝ Իրան այցից քառասունութ ժամ առաջ։ Տեր-Պետրոսյանի նման քաղաքական գործիչը, ով փայլուն հաշվարկների ու ինտրիգների մասնագետ է, ամենայն հավանականությամբ ինչ որ վտանգներ է զգացել և փորձում է ճիշտ ժամանակին իրեն առանձնացնել, եթե մի պահ կողքի ենք դնում պարզ բլեֆի մարտավարությունը։