Հարց Մարիամ Փաշինյանին՝ Ձեր մայրիկի կողմից խմբագրվող «Հայկական ժամանա՞կն» էլ եք համարում դեղին մամուլ
Անցյալ տարվա ապրիլ-մայիս ամիսներին տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունների ոգևորությունը կամաց-կամաց նստում է, և մարդիկ սկսում են տեսնել, որ դրսում, օրինակ, երբեմն-երբեմն ցուրտ է, անկախ Գագիկ Սուրենյանի ու Լիլի Հովերի ջերմ կանխատեսումներից, իսկ սառնարանում էլ դատարկություն է հիմնականում, գազը, լույսը չեն էժանացել, աշխատավարձներն այդպես էլ չբարձրացան, թոշակ-նպաստներն էլ՝ նմանապես։
Փոխարենը բարձրացան պարենային ապրանքների գները, խորացավ աղքատությունը, ընդ որում՝ ոչ միայն մարդկանց գլուխներում, ինչպես Նիկոլ Փաշինյանը հաճեց նկատել, այլ իրական կյանքում։ Եվ, բնականաբար, մարդիկ սկսում են քննադատել, ընդ որում, քննադատել իրատեսորեն, հեղափոխություն արածի պահանջատիրական տոնով, Նիկոլին իշխանության բերածի պահանջատիրական տոնով։ Սակայն այս ամենը կարծես թե դուր չի գալիս 800 հազար պորտաբույծի, աղքատությունը գլուխներում պարփակածների ջանքերով կառավարական դաչա, արտասահման ու էլիտար սրճարաններ «կայֆավատի» գնացող Փաշինյան ընտանիքի անդամներին։ Եվ ահա Նիկոլին ու Աննային միացել է նրանց դուստրը՝ Մարիամ Փաշինյանը։ Ֆեյսբուքյան իր էջում նա, մասնավորապես, գրել է․
«Երբ տեսնում եմ կեղծ լուրեր իմ կամ ընտանիքիս անդամների մասին, բացարձակ չեմ սրտնեղում, թե ինչ լույսի տակ են ուզում ինձ (մեզ) ներկայացնել, այլ սրտնեղում եմ, որ Հայաստանում դեռ կան մարդիկ, ովքեր փորձում են հիասթափություն ու հուսահատություն մղել երկար տարիներ պայքարած ու վերջապես հաղթանակած ժողովրդի մեջ՝ այս դեպքում կեղծ լուրեր հրապարակելով մեր մասին: Շատերս տարբերում ենք ապատեղեկատվությունը ու դեղին մամուլը իրական տեղեկատվությունից, բայց կան շատերը, որ ճշգրտորեն չեն ուղղորդվում տեղեկատվություն որոնելիս:
Հույս ունեմ, որ մամուլը մի օր Հայաստանում կթևակոխի մի նոր որակյալ հարթություն, որը իսկապես կլինի օգտակար հասարակությանը ուղղորդելու, իրականությունը ներկայացնելու ու իշխանություններին հասարակության իրական խնդիրները մատուցելու հարցում: Այսօր Հայաստանում էդպիսի մամուլ չկա»:
Այն, որ Փաշինյանի թիմում պարզապես տանել չեն կարողանում մամուլին, որպես չորրորդ իշխանության, գիտեինք։ Գիտեինք, որ նախկին լրագրող Փաշինյանն ու նրան պատկանող «Հայկական ժամանակը» խմբագրող նրա տիկին Աննա Հակոբյանը նույնպես սկսել են մամուլի հանդեպ «թարախ շնչել» և անցնել ուղղակի ու անուղղակի ռեպրեսիաների։ Սակայն այն, որ արդեն նոր Փաշինյաններն էլ են անցել իրենց «չաղ ուրախ ու բախտավոր» կյանքի պաշտպանության գործին և որոշել առաջին քարը նետել մամուլի բոստան, այ դա արդեն նորություն էր։
Մեծ հաշվով նորմալ է, չէ՞ որ խոսքը «չաղ ուրախ ու բախտավոր» կյանքի պաշտպանությանն է վերաբերում։ Այս ամենով հանդերձ, կուզենայինք նախ արձանագրել․ Մարիամ, Դուք սխալվում եք։ Նախ մամուլը հասարակությանը մատակարարում է լրատվություն։ Այն պարտադիր չէ, որ լինի ձեր քիմքին հաճելի և մամուլը կդադարի լինել մամուլ այն ժամանակ, երբ սկսի ուղղորդվել։ Հենց այդ պահից նա կդառնա քարոզչական գործիք։ Սա մեկընդմիշտ հիշեք։ Մյուս կողմից, քննադատական մամուլը կարեւոր է հայրիկիդ համար այնքան, որքան թիկնազորը, թանկարժեք ավտոշարասյունը, ի վերջո՝ ուսապարկն ու խոսափողը կամ սելֆիի ձողը։ Այդ նույն մամուլը, որին Դուք հիմա մեղադրում եք, կանգնել է Ձեր հայրիկի կողքին հեղափոխության օրերին նաև այն պահին, երբ հայրիկդ, Սասունն ու մյուսները ձերբակալվել էին անցյալ տարվա ապրիլի խառն օրերին ու մայրիկդ պատրաստվում էր դիմել Սերժ Սարգսյանին։
Մեկ հարց էլ․ տարիներ շարունակ հայրիկիդ «Հայկական ժամանակը», որը հիմա խմբագրում է Ձեր մայրիկը, ավելի սուր ու թունոտ է եղել, քան հիմիկվա քննադատությունների ողջ ծավալը միասին վերցված։ Ասում եք, որ Հայաստանում որակյալ մամուլ չկա։ Դա նաև «Հայկական ժամանակի» վրա՞ է տարածվում, թե՞ այդ դեպքում այլ՝ երկակի ստանդարտներ են գործում։ Դուք «Հայկական ժամանա՞կն» էլ եք համարում դեղին մամուլ։