Ախորժակն ուտելիս է բացվում, կամ՝ Աննա Հակոբյանն անցել է ռեկետի՞

Ախորժակն ուտելիս է բացվում։ Այսպիսի հայտնի ժողովրդական իմաստություն կա։ Այս փորձված և ժամանակի բովով անցած իմաստուն խոսքը կարելի է լիուլի տարածել նաև ՀՀ վարչապետի տիկին Աննա Հակոբյանի վրա։

Նարեկ Մանթաշյանի բացահայտումները եթե հաստատվեն նրա կողմից, իսկ որ կհերքվեն` դժվար թե, որովհետև մասնակցել են, ըստ ամենայնի, տասնյակից ավելի մարդիկ, որոնք կարող են պարզ ասած` բացահայտել, որ հնարավոր հերքումը կեղծիք է, ապա ստացվում է, որ թխվածքաբլիթները սուպերմարկետներում վաճառքի հանելուց, ըստ շրջանառվող լուրերի` օդանավակայանում հանգանակության արկղիկներ տեղադրելուց հետո երբեմնի խմբագիրը որոշել է պարզապես նստել բիզնեսի վզին ու ատկատ հավաքել ծխախոտ արտադրողներից` տարեկան ոչ ավել, ոչ պակաս` մեկ քառորդ միլիարդ դրամ։

Սա, ինչ խոսք, արդեն ռեկետ է, ու թեև Ռիտա Սարգսյանը սուրբ չէր, բայց եթե իրեն նման բան թույլ տար, վստահ ենք, որ Աննա Հակոբյանն ու Նիկոլ Փաշինյանն իրենց «Հայկական ժամանակ»-ում այնպիսի տիեզերական աղմուկ կբարձրացնեին, որ մյուս մոլորակներից ու գալակտիկաներից էլ արձագանքներ կլինեին։

Սակայն երևում է` Աննա Հակոբյանը որոշել է գերազանցել բոլորին։ Ու եթե այդպես է, մի քանի բիզնես գաղափարներ կառաջարկեինք, որոնք կկարողանար օգտագործել իր հիմնադրամի գործունեության մեջ։ Օրինակ` կառաջարկեինք, որ Աննա Հակոբյանի հիմնադրամները ստեղծեին սթափարաններ ու հարկ դնեին ալկոհոլ արտադրողների ու վաճառողների վրա, ասենք` մի շշից 300-500 դրամ, կամ ստեղծեր մարմնավաճառների վերադաստիարակման կենտրոն, ու պահպանակ ու վերատրադրողական առողջության այլ պարագաներ արտադրող կամ ներկրող ու վաճառողներից մեկ պահպանակի դիմաց գանձեր, ասենք, 50 դրամ։ Ասում են, որ մոմի բիզնեսն էլ է շահութաբեր, բայց դե Գարեգին Բ-ն արդեն 50 միլիոն դրամ «մուծվել» է։

NEWSPRESS.am