Մռայլ զարգացումներ՝ Արևմուտքի ծափերի ներքո

Այն, որ Հայաստանի ու հատկապես Արցախի շուրջ ինչ որ բան է կատարվում, արդեն կարելի է նաև տեսնել անզեն աչքով։ Եվ այն, որ այդ «ինչ որ բանը» չափազանց տհաճ է լինելու հայ ժողովրդի համար, դրա կանխազգացումն էլ արդեն կա։ Ավելին, ռեգիոնալ մամուլն ավելի հաճախ, քան հայաստանյանը, այդ «ինչ որ բանի» հետ կապված ազդակներ է ուղարկում, որոնք մասամբ տեղ են հասնում, մասամբ՝ ոչ։

Հանրության մտածող հատվածն արդեն մտահոգություններ հայտնում է, զոմբիացված հատվածը դեռ հրճվում է իր «ֆյուրերով», սակայն անկախ ամեն ինչից, պրոցեսը ոչ միայն ընթացքի մեջ է, այլ նաև թափ է հավաքում։ Ռուսաստանցի նշանավոր փորձագետ Ստանիսլավ Տարասովն իր հերթական վերլուծական հոդվածում, հրապարակված «Ռեգնում» լրատվական գործակալության կայքում, անդրադառնում է հենց այն «ինչ որ բանին», որի մասին խոսեցինք սկզբում. «Վերջին բուռն զարգացումները Հայաստանում, որոնք համընկան Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալու առաջին տարեդարձի հետ, ցույց տվեցին հետևյալ քաղաքական իրողությունները»,- գրում է Տարասովը՝ ներկայացնելով վերջին շաբաթների հայաստանյան զարգացումների՝ իր գնահատականն ու տեսակետները։

Անդրադառնալով մայիսի 20-ին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ դատական համակարգի մասով արված աղմկոտ հայտարարությանը, նա նկատում է, որ չգիտես ինչու՝ Երևանում իշխանությունները մոռացել էին, որ բոլորովին վերջերս Գերմանիայում իրենց պատվիրակությունը խրոխտ կերպով զեկուցում էր, որ Հայաստանում համակարգային կոռուպցիան իշխանական համակարգից կարողացել են արմատախիլ անել «թավշյա հեղափոխությունից» հետո՝ նաև շնորհիվ դատական համակարգի առկայության, առանց որի՝ նման «դարակազմիկ» հաջողության հասնելը պարզապես անհնարին էր։ Բնական հարց է հնչում, թե ինչո՞ւ անցնող մեկ տարվա ընթացքում Փաշինյանը չսկսեց իր դատական բարեփոխումները, նույնիսկ ՄԱԿ-ի ու Եվրոպայի խորհրդի մասնագետներին հրավիրելով, այլ այդ մասին հիշեց միայն այն բանից հետո, երբ ազատ արձակվեց Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը։

Տարասովն ուղիղ տեքստով գրում է, որ այս քայլից հետո Փաշինյանը որոշեց գրոհ ձեռնարկել Հայաստանի դատական համակարգի վրա՝ խախտելով Սահմանադրության ու այլ օրենքների սահմանած նորմերը՝ կոչ անելով պաշարել դատարանները։

Փորձագետը գտնում է, որ քայլը կարելի է գնահատել կամ որպես իշխանության երրորդ ճյուղի պարալիզացման փորձ, որը կարող է իր հերթին որակվել որպես պետության քայքայման գործընթացի ինչ-որ հանգրվան, կամ էլ իշխանության մոնոպոլիզացում և դեմոկրատական դիկտատուրայի հաստատում։

Ռուսական լրատվամիջոցի համար չափազանց տարօրինակ է այն փաստը, որ Հայաստանի գործադիր իշխանության ղեկավարը, ունենալով նաև վճռական մեծամասնություն միապալատ պառլամենտում, որոշում է կայացնում ոչ թե գործող ընթացակարգերը պահպանելով բարեփոխումներ անցկացնել, այլ դիմել իր հենարան՝ կողմնակից զանգվածներին ու բողոքի ցույցերով հասնել ինչ-որ բանի։

Շարունակելով Ստանիսլավ Տարասովի դիտարկումները, մենք էլ փորձենք արձանագրել, որ այն, ինչ տեղի ունեցավ այս շաբաթների ընթացքում, էականորեն հարվածեց Հայաստանի միջազգային հեղինակությանը, և դրա հետևանքները դեռ զգալու ենք բավական երկար։ Առաջին ծիծեռնակը, թերևս, ամերիկացի մասնագետի գործուղումն էր Հայաստան, ով աշխատելով երրորդ աշխարհի երկրներում՝ եկել է մեզ սովորեցնելու, թե ինչպես պետք է արդարադատություն իրականացնենք։

Փաշինյանի քայլերին տրված՝ ԱՄՆ և ԵՄ ցնծալից ծափողջունային գնահատականներից հետո սա պարզապես պետք է գնահատել որպես միջազգային սարկազմ՝ ուղղված Երևանին։

NEWSPRESS.am